Przygotowanie do sakramentu małżeństwa (1)

Rozpatrując trudne sprawy o nieważność małżeństwa, sędziowie kościelni dochodzą do wniosku, jak ważnym elementem w zawarciu małżeństwa kościelnego jest dobre, odpowiedzialne i właściwe przygotowanie do tego sakramentu. Udane życie małżeńskie i rodzinne nie jest automatyczną konsekwencją złożonej przysięgi małżeńskiej. Występuje wiele czynników, które w niekorzystny sposób wpływają na sytuację małżeństwa i rodziny, a także na przygotowanie się młodych do odpowiedzialnego podjęcia roli męża i żony, ojca i matki.

Prowadzone w sądach kościelnych sprawy o nieważność małżeństwa wskazują na częsty brak właściwego przygotowania do zawarcia małżeństwa, niezrozumienia jego potrzeby i konieczności do prowadzenia i doskonalenia wspólnoty małżeńskiej. Mając na względzie wskazania ogłoszonej 25 stycznia 2005 r. instrukcji Stolicy Apostolskiej „Dignitas connubii” oraz zalecenia „Dyrektorium Duszpasterstwa Rodzin”, opracowanego przez Radę ds. Rodziny przy Konferencji Episkopatu Polski (1 maja 2003 r.), należy uświadomić sobie, że bardzo pilnym zadaniem rodziców, parafii i jej duszpasterzy jest obecnie pogłębione, rzetelne i odpowiedzialne podjęcie i zorganizowanie przygotowania ludzi młodych do zawarcia sakramentu małżeństwa i do założenia chrześcijańskiej rodziny. Zwróćmy zatem uwagę na przygotowanie do zawarcia małżeństwa w rodzinie i w parafii w świetle obowiązujących norm prawnych i prawno-duszpasterskich.

Miłość małżeńska i rodzicielska opiera się nie tylko na dobrej woli współmałżonków, ale wymaga również osiągnięcia wysokiego poziomu dojrzałości we wszystkich sferach człowieczeństwa oraz w wielu dziedzinach ludzkiego życia. Zawarcie szczęśliwego i trwałego małżeństwa jest możliwe wtedy, gdy narzeczeni są dojrzali w sferze cielesnej, psychicznej, moralnej, duchowej, społecznej i religijnej, gdy kierują się właściwą hierarchią wartości, dysponują wewnętrzną wolnością oraz kompetencjami, które są niezbędne do tego, by w sposób odpowiedzialny wychowywać dzieci, zagwarantować właściwe funkcjonowanie domu i życia rodzinnego. Tego typu wszechstronne przygotowanie do małżeństwa dokonuje się w rodzinie, a najważniejszymi wychowawcami są rodzice.

Niezastąpiona rola rodziców w dorastaniu ich dzieci do miłości małżeńskiej i rodzicielskiej wynika z faktu, że podstawowym mechanizmem wychowania jest naśladowanie dorosłych oraz przejmowanie od nich mechanizmów zachowań i wzorców postępowania. Dzieci nie tyle słuchają tego, co mówią ich rodzice, ile raczej obserwują to, co oni czynią. Dorastanie młodych do miłości małżeńskiej i rodzinnej staje się tym łatwiejsze, im bardziej ich rodzice okazują się dobrym wzorem do naśladowania, gdy potrafią stworzyć klimat miłości, zaufania i bezpieczeństwa. Dysponowanie właściwymi wzorcami życia małżeńskiego i rodzinnego to warunek dobrego przygotowania się do małżeństwa i jednocześnie wielki zadatek na szczęśliwe życie małżeńskie.