Znaleziony sztandar

W pracy historyka bodajże najbardziej pasjonującym momentem jest odkrywanie tego wszystkiego, co dotąd głęboko ukrywano przed ludźmi. Stawia się wtedy pytania, hipotezy, tworzy otoczkę, której celem jest dążenie do ujawnienia historycznej prawdy.

W czasie przeglądania zawartości piwnicy plebanii parafii św. Wojciecha w Koninie znaleziono stary sztandar. Oględziny wykazały, że pochodzi on z lat trzydziestych XX w. i należał do Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Męskiej i Żeńskiej w Łucku, Oddział w Horochowie.

Strona główna sztandaru przedstawia wizerunek Matki Bożej trzymającej na lewym ramieniu Dzieciątko Jezus. Maryja ubrana jest żółtą suknię i błękitny płaszcz. Jezus ma na sobie w żółtą sukienkę, w lewej ręce trzyma księgę, prawą unosi w geście błogosławieństwa. Głowy obu postaci zdobią korony i aureole. Wizerunek ułożony jest skosem na białym płacie sztandaru. Nad głowami Maryi i Jezusa łukiem wyszyto napis: KATOLICKIE STOW. MŁODZIEŻY M. i Ż. W ŁUCKU. Pod wizerunkiem, również łukiem dokończenie: ODDZIAŁY W HOROCHOWIE.

Strona odwrotna: na białym płacie sztandaru położony skosem czerwony krzyż okonturowany żółtą nicią. Górne ramię krzyża zawiera medalion z wizerunkiem Matki Bożej Częstochowskiej, pod nim sygla „i”; dolne ramię krzyża przedstawia w wyszytej tarczy godła Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Na lewym ramieniu data roczna: 1933, na prawym: 1935. Są to prawdopodobnie daty powstania obu stowarzyszeń w Łucku bądź Horochowie. W centrum krzyża umieszczona jest tarcza z wizerunkiem srebrnego orła ze złotą koroną. Pomiędzy ramionami krzyża znajdują się następujące inskrypcje: BÓG/OJCZYZNA/SPRAWIE SŁUŻ!/GOTÓW!

W jaki sposób ów sztandar znalazł się w Koninie? Odpowiedź nie nastręcza trudności. Należy ją wiązać z pracującymi w parafii św. Wojciecha siostrami zakonnymi – benedyktynkami misjonarkami.

Zgromadzenie powstało w 1917 r. w Białej Cerkwi k. Kijowa, a jego założycielką była m. Jadwiga J. Kulesza. W okresie międzywojennym zgromadzenie założyło kilka domów, m.in. w Łucku i Horochowie. W tej ostatniej miejscowości głównym polem posługiwania sióstr była katechizacja dzieci i młodzieży. Owocną działalność przerwała II wojna światowa. Po jej zakończeniu tereny dotychczasowej pracy sióstr znalazły się w granicach ZSRR, co zmusiło zgromadzenie do poszukiwania nowych placówek.

Z powyższego wynika, że siostry zaopiekowały się sztandarem zarówno w czasie wojny, jak i po jej zakończeniu i zabrały go ze sobą do Polski. Trudno jednak dziś ustalić, jaką drogę przebył, zanim dotarł do Konina. Z piwnicy trafi on jednak do świątyni, aby cieszyć oczy wiernych i być wspomnieniem dawnych dziejów Ojczyzny.