Prawdziwa radość

"Radość, jak dobrze o tym wiecie, stanowi charakterystyczny i niezbędny rys życia chrześcijańskiego, stanu łaski. Chrześcijaninowi może zabraknąć wszystkiego; jeżeli jednak jest on przez wiarę i miłość zjednoczony z Bogiem, nie może mu zabraknąć radości".

Paweł VI, przemówienie podczas Audiencji generalnej - 19 V 1965 r.

Okres świąt Bożego Narodzenia i końca roku kalendarzowego w wielu ludziach budzi nostalgiczno-refleksyjny nastrój. Chyba każdy z nas zadaje sobie pytanie: co w tym roku wydarzyło się w moim życiu? Taka refleksja jest bardzo dobra i potrzebna, jednak pod kilkoma warunkami. Przeczytaj poniższe podsumowania roku.

"W tym roku wydaliśmy chyba ze 2000 zł na lekarstwa, wpierw ja chorowałam w ciąży, a potem obie córeczki ciągle miały grypę. Mąż strasznie dużo pracuje, żeby nas utrzymać, bo jestem na urlopie wychowawczym. Z około stu starań o pracę na umowę o dzieło poczynionych przeze mnie mogłam podjąć zaledwie kilka".

"W tym roku urodziłam drugą córeczkę. Udaje mi się ją karmić piersią, jest kochana i bardzo do mnie przywiązana. Starsza córa w niesamowitym tempie uczy się nowych rzeczy. Nastąpiła stabilizacja - mąż ma stałą pracę, a czasem dodatkowe zlecenia. Dzięki urlopowi wychowawczemu mogę w pełni zadbać o rozwój obu córeczek. Udało mi się zdobyć kilka zleceń na umowę o dzieło, dających dodatkowe pieniądze".

Oba te podsumowania dotyczą tej samej osoby. Jednak pierwsze koncentruje się na negatywnych, a drugie na pozytywnych sprawach, które się w danym roku wydarzyły. M. Seligman, psycholog zajmujący się badaniem uwarunkowań szczęścia zwrócił uwagę, że jednym ze źródeł poczucia szczęścia są dobre wspomnienia. Seligman stwierdził, że osoby, które nie doceniają dobrych wydarzeń ze swojej przeszłości, nie podejmują też prób poprawy swego życia, koncentrując się na rozpamiętywaniu minionych krzywd, niesprawiedliwości i swoich nieudanych działaniach. Jeżeli chcemy być bardziej radośni i zadowoleni z życia, proponuję trzy ćwiczenia podsumowujące bieżący rok.

Dobre wspomnienia

Zastanów się nad minionym rokiem i wypisz wszystkie dobre doświadczenia, które cię spotkały. Jeśli natomiast spotkało cię też coś zdecydowanie złego, możesz zastanowić się, jakie dobre skutki były wynikiem tych zdarzeń (np. przymusowy urlop wychowawczy związany z likwidacją stanowiska daje pozytywny skutek - opieka nad dzieckiem, więcej miłości w jego życiu).

Wdzięczność

Popatrz na swoją listę i zastanów się, ile z tych dobrych doświadczeń zawdzięczasz innym ludziom. Przypomnij sobie, czy podziękowałeś im szczerze? Bardzo często nie mamy czasu czy okazji, by prawdziwie wyrazić swoją wdzięczność. Boże Narodzenie i koniec roku są dobrymi momentami, by to zrobić. Napisz list do każdej z tych osób, opisując sytuację, w której zostałeś przez nich obdarowany: działaniem, dobrym słowem czy modlitwą i szczerze i gorąco podziękuj. R. Emmons i M. Mc Cullogh, którzy zajmują się badaniem wdzięczności stwierdzili, że osoby, które regularnie wyrażają wdzięczność innym, czują się szczęśliwsze. Z drugiej strony szczere podziękowanie jest oceniane jako jeden z najbardziej wzruszających darów, jaki można otrzymać.

Przebaczenie

A teraz ostatni element. Być może mimo stworzenia listy dobrych doświadczeń dręczy cię poczucie krzywdy doznanej w minionym roku. Tak naprawdę żadne obiektywne zdarzenie nie może tej krzywdy naprawić ani przeprosiny, ani zadośćuczynienie, tym bardziej zemsta. Jedynie to, co może cię od tego wyzwolić, to przebaczenie. Nie jest to łatwe zadanie, lecz możliwe do osiągnięcia. Składa się ono z kilku etapów.

Przypomnij sobie sytuację, w której doznałeś krzywdy. Na spokojnie, nie pozwól ponieść się emocjom. Opisz to na kartce.

Współodczuj. Postaraj się spojrzeć z punktu widzenia sprawcy i zrozumieć, dlaczego cię zranił. Weź pod uwagę, że ludzie, którzy atakują innych, sami zwykle są zniewoleni strachem.

Przebacz. Jeśli to trudne - przypomnij sobie sytuację, gdy ty wyrządziłeś komuś krzywdę i uzyskałeś przebaczenie. Jakże wspaniały to dar! Teraz możesz podać ten dar dalej - ofiarowując altruistyczne przebaczenie sprawcy twoich krzywd. Potrafisz się wznieść ponad urazy i chęć zemsty! Dopisz akt przebaczenia pod wspomnieniem.

Zobowiąż się do przebaczenia. Może być to napisanie listu do sprawcy krzywdy, w którym w prostych słowach wybaczasz, nie żądając zadośćuczynienia. Może to być opowiedzenie zaufanej osobie o akcie przebaczenia. Jest to o tyle ważny krok, że pomaga nam wytrwać w przebaczeniu.

Trwaj w przebaczeniu. Bolesne wspomnienia mogą wracać. Ważne jest jednak, by nie rozpamiętywać ich mściwie, nie pogrążać się w nich. Przypomnij sobie wtedy, że już przebaczyłeś, przeczytaj swoje zapiski - poczujesz się lepiej i będziesz mógł zająć się czymś innym.

Te trzy kroki - przywołanie dobrych wspomnień, wyrażenie wdzięczności i przebaczenie są wspaniałymi sposobami podsumowania roku.