II tydzień zwykły, II tydzień Psałterza

Poniedziałek, 17 stycznia

św. Antoniego

Hbr 5,1-10; Mk 2,18-22

"Dlaczego Twoi uczniowie nie poszczą?" - pytali faryzeusze Pana Jezusa. Dziś też moglibyśmy zapytać, dlaczego tak wielu uczniów Chrystusa nie pości? Wielu wyznaje w konfesjonale "jadłem mięso w piątek, byłem na dyskotece". Dlaczego nie potrafimy zdobyć się na odrobinę wyrzeczenia w piątki całego roku - w dni, które są dla nas pamiątką zbawczej ofiary Chrystusa, Najwyższego Kapłana? A jeśli takie wyrzeczenia podejmujemy, to warto pomyśleć, czy są one rzeczywiście wyrazem naszej miłości do Chrystusa, czy może tylko pustym znakiem, za którym nic się nie kryje?

Wtorek, 18 stycznia

Hbr 6,10-20; Mk 2,23-28

Tak wiele mówi się ostatnio o nadziei - o potrzebie nadziei, o jej braku. Ludzie dzielą się na tych, którzy mają nadzieję, żyją nadzieją, są przy nadziei i na tych, którzy stracili nadzieję, którzy żyją bez nadziei.

Ogólnopolski program duszpasterski też koncentruje się na nadziei. Autor Listu do Hebrajczyków przypomina nam dzisiaj, że najistotniejszym motywem, czyli źródłem naszej, chrześcijańskiej nadziei jest Pan Bóg. "Trzymajmy się jej jako bezpiecznej i silnej kotwicy duszy".

Środa, 19 stycznia

Hbr 7,1-3.15-17; Mk 3,1-6

"Jesteś kapłanem tak jak Melchizedek" - refren psalmu streszcza przesłanie pierwszego czytania. Chrystus jest kapłanem - Jedynym i Najwyższym Kapłanem Boga. Kapłan to ten, który pośredniczy między Bogiem a człowiekiem. Jest jak most łączący dwa brzegi rzeki, dwa światy. W kapłaństwie Chrystusa mają udział wszyscy ochrzczeni. Od chwili chrztu każdy z nas ma być pośrednikiem między Bogiem a innymi ludźmi, ma być mostem łączącym dwie rzeczywistości: boską i ludzką. Czy o tym pamiętam?

Czwartek, 20 stycznia

Hbr 7,25 - 8,6; Mk 3,7-12

Autor Listu do Hebrajczyków kontynuuje swoje rozważania o kapłaństwie - przede wszystkim o kapłaństwie Chrystusa, ale też o Chrystusowym kapłaństwie, w którym uczestniczą wybrani przez Boga ludzie. Chrystus jest kapłanem świętym, niewinnym i nieskalanym, ustanowionym do składania darów i ofiar. Tak wiele i tak różnie mówi się dzisiaj o ludziach, którzy na mocy święceń uczestniczą w Jego kapłaństwie. Zamiast tyle mówić, módlmy się za nich więcej, aby byli święci, niewinni i nieskalani.

Piątek, 21 stycznia

św. Agnieszki

Hbr 8,6-13; Mk 3,13-19

"Takie jest przymierze, które zawrę z domem Izraela: Dam prawo moje w ich myśli, a na sercach ich wypiszę je, i będę im Bogiem, a oni będą Mi ludem". Świadkami wiecznego przymierza Boga z ludźmi byli apostołowie, których imiona przypomina Ewangelia, a także św. Agnieszka, wspominana dzisiaj rzymska męczennica. Pan Bóg był ich Bogiem, oni byli Jego ludem. A my? Czy o nas też można powiedzieć, że jesteśmy ludem Boga? Czy w naszych myślach i w naszych sercach jest wypisane Boże prawo?

Sobota, 22 stycznia

Hbr 9,1-3.11-14; Mk 3,20-21

Nie wszyscy Chrystusa rozumieli, nie wszyscy potrafili odczytać sens Jego słów i czynów, i dlatego mówili "odszedł od zmysłów". Dzisiaj też nie wszyscy rozumieją Jezusa, nie wszyscy rozumieją sens Jego ofiary i znaczenie Jego Ewangelii. Trzeba więc z mocą przypominać i głosić wszystkim ludziom i całemu światu: "krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę, oczyści wasze sumienia z martwych uczynków, abyście służyć mogli Bogu żywemu".