110 lat "Przewodnika Katolickiego"

Dokładnie 110 lat temu, dnia 17 stycznia 1895 roku, ukazał się w Poznaniu pierwszy numer "Przewodnika Katolickiego". Dzięki temu "Przewodnik" jest najstarszym czasopismem katolickim w Polsce wychodzącym po dzień dzisiejszy. Powstał w czasach bardzo trudnych, zarówno dla Kościoła, jak i naszej Ojczyzny: Polska była pod rozbiorami, napór germanizacyjny wzrastał, Kościół katolicki miał ciągle żywo w pamięci prześladowanie, które przybrało nazwę kulturkampfu - "wojny kulturowej". Pismo broniło wiary katolickiej poprzez pisane słowo, a jednocześnie pogłębiało poczucie przynależności do narodu polskiego i jego tradycji. Całe pokolenia dzieci i młodzieży uczyły się na "Przewodniku" sztuki czytania w języku polskim. W czasie Powstania Wielkopolskiego w roku 1918 pismo zagrzewało do walki, w okresie dwudziestolecia międzywojennego troszczyło się o pogłębienie wiary oraz o wzrost duchowy niepodległej Polski, jednoznacznie potępiało sowiecki komunizm, z ogromną nieufnością odnosiło się do coraz bardziej rosnącego w siłę hitleryzmu. Wielkie znaczenie "Przewodnika" dla Polski i dla kształtowania jej katolickiego ducha najlepiej rozumieli totalitarni ciemięzcy: jedną z pierwszych decyzji władz hitlerowskich we wrześniu 1939 roku było zamknięcie "Przewodnika", natomiast po zakończeniu wojny władze komunistyczne PRL-u tę nazistowską decyzję po prostu przedłużyły. Dopiero na skutek tzw. odwilży październikowej mógł on ponownie się ukazywać, począwszy od grudnia 1957 roku.

Legendą "Przewodnika" stał się jego pierwszy redaktor ks. Józef Kłos, gorący patriota, społecznik, ceniony za swoją mądrość, życzliwość, poczucie humoru, a przede wszystkim za swój niezwykły talent pisarski. Na kartach "Przewodnika" pojawiały się nazwiska wybitnych autorów, wśród nich najbardziej znakomite ze znakomitych: Karol Wojtyła. Dziesięć lat temu, z okazji 100-lecia pisma, Ojciec Święty Jan Paweł II skierował na ręce arcybiskupa Jerzego Stroby okolicznościowy list, w którym stwierdził m.in.: "W latach mojej posługi biskupiej w Kościele Krakowskim również i ja publikowałem na jego łamach wiele swoich tekstów".

List Ojca Świętego kończył się następującymi stwierdzeniami: "Obchodzony Jubileusz jest motywem do szczególnego dziękczynienia Bogu za wszelkie dobro duchowe, jakie dzięki "Przewodnikowi Katolickiemu" stało się udziałem Kościoła w naszej Ojczyźnie. Jest to także okazja do życzeń, aby dalej służył on owocnie Ludowi Bożemu na miarę zadań, jakie stają przed Kościołem w Polsce na progu trzeciego tysiąclecia".

Minęliśmy już ten próg, jesteśmy w trzecim tysiącleciu. Jednocześnie znajdujemy się w sytuacji nowej "wojny kulturowej". Coraz częściej pisze się, nawet w prasie laickiej, o panującej w Europie chrystofobii i o doprowadzonej do absurdu politycznej poprawności, która przybrała odmianę świeckiej inkwizycji. Ideologia laicka nie potrafi już znieść nawet świątecznej choinki, a wysyłane ostatnio przez niektóre urzędy czy osoby życia publicznego życzenia z okazji świąt Bożego Narodzenia z wyjątkową skrupulatnością unikały jakiegokolwiek religijnego akcentu. I to w imię tolerancji...

W świetle tych faktów życzenia wyrażone dziesięć lat temu przez Ojca Świętego Jana Pawła II pod adresem "Przewodnika Katolickiego" nabierają szczególnej aktualności: stoją przed nim nowe zadania, a on ma owocnie służyć Bożemu Ludowi. Czego mu z serca życzę.