Nowicjat

Czwarty nowicjat arcybiskupa. Tak w wypowiedzi dla Radia Watykańskiego skomentował swą nominację i nowe obowiązki sekretarz pomocniczy Kongregacji do spraw Ewangelizacji Narodów - arcybiskup Henryk Hoser.

Pre- i pierwszy

Prenowicjat to dom rodzinny w Warszawie, dramat drugiej wojny światowej, powstanie warszawskie, podczas którego zostali rozstrzelani na Woli ojciec i dziadek. Wojna zniszczyła cały dobytek znanej rodziny warszawskich ogrodników.

Schronieniem w pierwszych latach powojennych był dom babci w Kawczu pod Śremem w Wielkopolsce. Tam jako pięcioletni chłopiec uczył się modlitwy, po raz pierwszy słuchał pieśni wielkopostnych. Doskonale pamięta śremską farę.

W 1960 roku podjął studia na Akademii Medycznej w Warszawie. Medycyna jego zdaniem uczy życia, a także bardzo precyzyjnego i logicznego myślenia. Przez kilka lat pracował jako asystent na rodzimej uczelni.

W 1969 roku Henryk Hoser wstąpił do Zgromadzenia Księży Pallotynów, gdzie rok później złożył pierwsze śluby zakonne. W Ołtarzewie, dzięki pracy księdza Henryka Kietlińskiego, rozbudziły się liczne powołania misyjne. Nic więc dziwnego, że po święceniach kapłańskich w 1974 roku ksiądz Hoser udał się do Francji na naukę języka i studia specjalistyczne w zakresie medycyny tropikalnej. W 1975 roku przybył do Ruandy. Pokochał Afrykę i rozpoczął swój drugi nowicjat. Trwał on 21 lat.

Drugi

Kiedy w 1975 roku tam przyjechał, kraj ten obchodził 75-lecie ewangelizacji. Przez wiele lat stosunki między różnymi grupami etnicznymi zamieszkującymi ten kraj były w miarę poprawne. Ksiądz Hoser prowadził szeroką działalność duszpasterską. W 1978 roku założył w stolicy kraju - Kigali ośrodek lekarsko-społeczny. Właśnie tam uczył się personalistycznego traktowania każdego człowieka. W niezmiernie trudnej sytuacji wojny domowej Ojciec Święty powierzył księdzu Hoserowi obowiązki wizytatora apostolskiego. Pełnił je przez dwa lata, aż do przybycia nowego przedstawiciela Watykanu - arcybiskupa Juliusza Janusza.

Trzeci

W 1996 roku ksiądz Henryk Hoser powrócił do Europy. Objął obowiązki przełożonego pallotynów we Francji. Miał zmienić formułę działania zgromadzenia w tym kraju. Nowe zadania zmusiły księdza Hosera do zmagania się z niezwykle rozbudowaną biurokracją. - Nauczenie się poruszania w zawiłościach administracyjno-prawnych, ekonomicznych tego kraju było dla mnie prawdziwym trzecim nowicjatem - mówi dziś sekretarz Kongregacji do spraw Ewangelizacji Narodów.

Czwarty

Uroczystości udzielenia sakry biskupiej odbyły się 19 marca w kaplicy Papieskiego Uniwersytetu Urbaniańskiego w Rzymie. Głównym konsekratorem był prefekt Kongregacji do spraw Ewangelizacji Narodów, kardynał Crescenzio Sepe, zaś współkonsekratorami arcybiskup Stanisłw Dziwisz i metropolita stolicy Ruandy - Kigali arcybiskup Thaddée Ntihinyurwa. W uroczystościach uczestniczyli kardynałowie: Zenon Grocholewski, Renato Martino, Roger Etchegaray i Jozef Tomko. Byli też między innymi arcybiskupi: Edward Nowak, Juliusz Janusz, Szczepan Wesoły, James Harvey, Piero Marini, emerytowany biskup łowicki Alojzy Orszulik i Jan Ozga z Kamerunu. Licznie przybyli pallotyni nie tylko z Polski, ale także pracujący na misjach. Rozbrzmiewały śpiewy włoskie, polskie i afrykańskie. Rozpoczął się czwarty nowicjat Henryka Hosera.