Zmiany w kodeksie pracy

Umowa o pracę musi być zawarta na piśmie, albo najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy pracodawca ma obowiązek potwierdzić na piśmie ustalenia co do rodzaju warunków umowy. W okresie siedmiu dni od zawarcia umowy o pracę pracodawca powinien poinformować o dobowej i tygodniowej normie czasu pracy, częstotliwości wypłaty pensji, urlopie wypoczynkowym, długości okresu wypowiedzenia. Ponadto, jeżeli pracodawca nie ma obowiązku tworzenia regulaminu pracy, musi poinformować pracownika o wszystkich innych istotnych kwestiach dotyczących pracy w danym zakładzie pracy. Zmiany dotyczą także urlopów wypoczynkowych. Aktualnie o pierwszy w życiu urlop wypoczynkowy pracownik będzie mógł ubiegać się już po miesiącu pracy (w wysokości 1/12 wymiaru rocznego), a nie jak do tej pory po pół roku. Nie ma już trzech progów urlopowych uzależnionych od stażu pracy - 18, 20, i 26 dni, ale tylko dwa. Pracownikom, którzy przepracowali mniej niż 10 lat, należy się 20 dni urlopu wypoczynkowego, a pracownicy, którzy przepracowali co najmniej 10 lat, mają prawo do 26 dni urlopu wypoczynkowego. Do stażu pracy, od którego zależy także wymiar urlopu, będzie się wliczało także zatrudnienie nie zakończone (dotychczas uwzględniało się jedynie okres pracy zakończonej).

Ekwiwalent za urlop pracodawca zobowiązany jest wypłacić tylko w razie rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę. Ponadto, jeżeli pracodawca zobowiązany jest do objęcia pracowników ubezpieczeniem, gwarantującym świadczenie pieniężne za czas urlopu, wówczas nie musi on wypłacać wynagrodzenia ani ekwiwalentu za urlop pracownikowi. Na nowo zostały sformułowane przepisy o czasie pracy. Wprowadzono zapis, że pracownik nie powinien pracować dłużej niż 48 godzin na tydzień, a zrezygnowano z zapisu o nadgodzinach. Zagwarantowano pracownikom co najmniej 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek na dobę oraz 35-godzinny na tydzień. Pracownicy, którzy pracują w nocy i wykonują pracę szczególnie niebezpieczną albo związaną z dużym wysiłkiem, nie będą mogli pracować ponad 8 godzin na dobę. Ponadto zakaz dyskryminacji poszerzono o kryteria pochodzenia etnicznego, wyznania, orientacji seksualnej, zatrudnienia na czas określony lub nieokreślony czy też na pełnym lub niepełnym etacie. Pracownik, wobec którego naruszono zasadę równego traktowania, będzie mógł dochodzić odszkodowania w kwocie przynajmniej minimalnego wynagrodzenia. Wprowadzono także zakaz mobbingu, czyli działaniom skierowanym przeciw pracownikom lub zachowaniom polegającym na jego uporczywym nękaniu lub straszeniu, na wywoływaniu u niego zaniżonej oceny przydatności zawodowej, na jego poniżaniu albo na izolowaniu lub eliminowaniu z zespołu. Kolejne zmiany zostaną przedstawione w następnym artykule.