Św. Borys Michał I - 2 maja

Ten władca-mnich, pierwszy chrześcijański władca Bułgarów, jest ich narodowym świętym. Bułgarzy są potomkami ludu ałtajskiego, a więc pochodzą z tej samej grupy co Mongołowie; w VII wieku przybyli oni znad Wołgi na Półwysep Bałkański i w ciągu dwustu lat ulegli slawizacji.

Chan Borys - syn Suinizesa, po którym przejął władzę - przyszedł na świat w 827 roku. Stanął przed dylematem podobnym do tego, który później musiał także rozwiązać Mieszko I: skąd przyjąć chrzest? Mądrość naszego władcy skłoniła go w 966 r. do wyboru Czechów, dzięki czemu uniknął dominacji niemieckiej. Borys pragnął przeciwstawić się ekspansji Bizancjum - wszedł nawet w zatarg z Focjuszem, patriarchą Konstantynopola - spodziewając się z Rzymu poparcia dla swych zabiegów o niezależność hierarchiczną od Wschodu. W końcu jednak w 865 r. przyjął chrzest od Greków, a podczas ceremonii na zamku Pliska przyjął imię swego ojca chrzestnego cesarza Michała III. Uporał się z przeciwną chrystianizacji opozycją wielkobojarską, a wkrótce papież Mikołaj przysłał mu misjonarzy łacińskich oraz wystosował pismo pt. "Responsa ad Bulgarorum consulta", czyli - "Odpowiedzi na pytania Bułgarów". Kiedy jednak metropolita Kościoła bułgarskiego nie otrzymał uprawnień patriarchy, bo papież obawiał się schizmy, po soborze konstantynopolitańskim IV w 870 r. rozczarowany Borys zwrócił się ponownie ku Bizancjum. Około 888 r. abdykował na rzecz starszego syna Włodzimierza, a sam osiadł w klasztorze jako mnich.

Powrócił do władzy, kiedy Włodzimierz poparł reakcję pogańską: za apostazję kazał go oślepić, a sam ponownie zasiadł na tronie. W 885 r. sprowadził do Bułgarii Klemensa, Nauma oraz innych uczniów św. Metodego. A potem oddał władzę młodszemu synowi Symeonowi I Wielkiemu i powrócił do klasztoru. Zmarł 2 maja 907 r.