Przy Szkolnej 12

Przed wybuchem II wojny światowej w budynku przy ul. Szkolnej 12 we Wrześni mieściła się ochronka dla dzieci. Piętrowy dom należał wówczas do parafii pw. Wniebowzięcia NMP i św. Stanisława BM. Po roku 1945 budynek został przekazany na rzecz miejskiego przedszkola, które funkcjonowało do początku lat 90. Wtedy to dom przy ul. Szkolnej stał się na powrót własnością parafii farnej. Powrót do prawdziwego właściciela otworzył także nową kartę w bogatej historii domu przy ul. Szkolnej, w którą wpisują się dziś radości i troski pracy na rzecz ludzi potrzebujących - tych małych i dużych...

Jadłodajnia św. brata Alberta

Już od godziny siódmej rano w piwnicach i kuchni dawnego przedszkola rozpoczyna się wytężona praca. Swoje codzienne obowiązki rozpoczynają panie przygotowujące blisko 250 litrów zupy, która zostanie rozdana między godz. 12.00 a 12.30. Tak funkcjonuje mieszcząca się przy ul. Szkolnej 12 jadłodajnia św. brata Alberta. - Z gorącego posiłku korzysta ponad pięćset osób. Przychodzą wcześnie i ustawiają się w kolejce, choć i tak zawsze dla wszystkich wystarczy - tłumaczy Grażyna Czubaszek, pracująca na co dzień w kuchni. - Nie prowadzimy stołówki, lecz po prostu wydajemy posiłki na wynos.

Jadłodajnia św. brata Alberta to wspólna inicjatywa proboszcza parafii farnej we Wrześni - ks. kan. Kazimierza Głowa oraz Katolickiego Porozumienia Samorządowego. - Z jadłodajni korzysta wiele osób. Część z nich nie przychodzi do nas codziennie, ale na przykład tylko przez kilka lub kilkanaście dni w miesiącu, kiedy pieniądze z renty czy emerytury po prostu się kończą - mówi Alicja Kaliszewska, prezes Katolickiego Porozumienia Samorządowego we Wrześni. - Produkty do przygotowania strawy pochodzą głównie z darów. W porze jesiennej otrzymujemy dużo warzyw z pobliskich gospodarstw rolnych. Życzliwi dla nas są również sami mieszkańcy Wrześni, uczniowie szkół, a także sklepy i przedsiębiorstwa. Najważniejsze jednak jest to, iż mimo wielu własnych, codziennych trosk, zawsze można znaleźć osoby, które potrafią zrozumieć i wesprzeć drugiego, potrzebującego człowieka.

Ochronka...

- Orzeł Biały - odpowiada pięcioletni chłopiec pytany o nazwę kraju, w którym mieszka i mimo tego, że wiele "dorosłych" pojęć jeszcze mu się myli, potrafi już zaśpiewać Hymn Polski czy też pieśń "Boże coś Polskę"... Jest to jednak tylko cząstka tego, czego uczą się dzieci w ochronce prowadzonej przez siostry zakonne, która również znajduje się w budynku przy ul. Szkolnej 12. One także zaczynają swoją pracę o godz. 7. - Z naszej ochronki korzysta blisko 70 dzieci, które są podzielone na dwie grupy: 3-4-latków i 5-latków - mówi siostra Urszula, która prowadzi grupę dzieci starszych. - Nasze zajęcia to wspólna modlitwa, nauka czytania i pisania oraz matematyka. Jest również czas na rozwijanie zdolności artystycznych i na zabawę.

Jadłodajnia i ochronka to nie wszystkie instytucje, które mieszczą się w tym budynku. Mają tu również swoje biura: Hospicjum Wrzesińskie im. św. Wincentego Pallotiego, Fundacja Dzieci Wrzesińskich, Biuro Radia Maryja oraz wrzesińskie koło Towarzystwa Czytelni Ludowych.

Dom przy ul. Szkolnej 12 we Wrześni, który wpisał się w historię miasta i parafii farnej, będąc jednocześnie niemym świadkiem polskich dziejów XX wieku, jest dzisiaj żywym pomnikiem wielu ważnych i udanych inicjatyw duszpasterskich i społecznych. Zamiast podupadać i niszczeć - jak wiele mu podobnych - żyje radością wielu ludzi.