Zdolne dziecko

Joanna pilnuje każdego kroku swojego trzyletniego Stasia. Powstrzymuje go przed bieganiem, bo ten mógłby się przewrócić. Na zjeżdżalnię pozwala pod warunkiem trzymania go za rączkę podczas wchodzenia po drabince i zjeżdżania. Na karuzelę w parku godzi się, ale tylko wtedy, gdy obraca się wolno, by dziecku przypadkiem nie zakręciło się w głowie. Z kolei córka Anety - Julia już w wieku półtora roku robi samodzielne wyprawy na zjeżdżalnię, biega po całym placu zabaw, a na karuzeli marudzi, gdy jest zbyt wolna. Mama czuwa nad aktywnością córeczki, radosnymi pochwałami nagradza każdy z wyczynów małej, która, zaliczając sporo wywrotek, z uśmiechem wspina się na kolejną drabinkę.

Doktor Leylle Palmer z Winona State University w Minesocie przebadał dużą ilość dzieci w wieku przedszkolnym. Okazało się, że dzieci, które codziennie uczestniczyły w specjalnych zabawach ruchowych, osiągały stan gotowości do nauki już w wieku pięciu lat, podczas gdy normalnie próg rozwojowy osiągają w wieku sześciu-siedmiu lat. Wymienione wyżej zajęcia dla przedszkolaków nie ograniczały się do klasycznych aktywności dziecka - chodzenia, biegania i skakania. Obejmowały również kręcenie się wokół własnej osi, skakanie przez skakankę, balansowanie, przewracanie, turlanie, chodzenie po równoważni, huśtanie, wspinanie się i jazdę na łyżwach. Dzieci wzięły udział także w wielu grach pobudzających obszary mózgu odpowiedzialne za sprawność wzroku, słuchu, dotyku i zdolność przyswajania wiedzy. Efektem tego rodzaju zabaw był lepszy rozwój mózgu w obszarach decydujących o zdolności uczenia się dziecka.

Oto zestaw czynności, których codzienne ćwiczenie rozwija zdolności umysłowe dziecka. Wiele z nich potrafią wykonywać już niemowlaki. Przeznaczone są szczególnie dla dzieci od drugiego roku życia do początkowych klas szkoły podstawowej.

Zabawą szczególnie pozytywnie wpływającą na rozwój mózgu dziecka jest kręcenie się w kółko. W klasycznej formie nazywa się "helikopter" i polega na tym, że dziecko staje z rękoma wyciągniętymi w bok, prostopadle do tułowia, zamyka oczy, a następnie kręci się w kółko w rytm szybkiej muzyki. Całe ćwiczenie trwa pięć minut, a składa się z naprzemiennych kilkunastu sekund wirowania i kilkunastu sekund odpoczynku. Kierunek wirowania powinien być ten sam przez pierwsze dwie i pół minuty, a potem zmienić się na przeciwny, gdyż dzięki temu płyn znajdujący się w uszach pozostaje w ciągłym ruchu, co stymuluje mózg. Częste zmiany kierunku wirowania powodują, że ruch płynu na chwilę ustaje, co osłabia efekt. Jeżeli dziecko ma trudności z samodzielnym wirowaniem, dorosły może mu pomóc, stając nad nim i za rękę szybko obracać dookoła jego osi. Kiedy dziecko opanuje ćwiczenie, zwykle jest w stanie kręcić się z zamkniętymi oczyma, tylko od czasu do czasu je otwierając, dla kontroli. Cwiczenie, jeżeli wykonywane jest codziennie wraz z innymi wspomnianymi wyżej, znacznie poprawia zdolności umysłowe dziecka.

W związku z powyższym, mamie Stasia można poradzić, by pozwoliła synkowi na więcej samodzielności. Zakręcenie się w głowie nie tylko nie zaszkodzi, lecz wręcz wspomoże jego rozwój.