Słodka epidemia

Cukrzyca jest to przewlekła choroba metaboliczna, której podstawowym objawem jest podwyższony poziom cukru (glukozy) we krwi. Niepokojące objawy to przede wszystkim zwiększone pragnienie, wielomocz, ubytek masy ciała, osłabienie i skłonność do infekcji. 50 proc. osób z podwyższonym poziomem cukru we krwi nie ma żadnych objawów choroby. Podwyższony poziom cukru we krwi często całymi latami pozostaje niezauważony. W naszym kraju na cukrzycę cierpi 5-6 procent społeczeństwa, czyli ok. 2 miliony Polaków. Połowa z nich nie zdaje sobie z tego sprawy. Tymczasem nierozpoznana choroba grozi niebezpiecznymi dla życia i kosztownymi w leczeniu powikłaniami, m.in.: utratą wzroku, niewydolnością nerek zawałem serca. Trzy czwarte amputacji dokonuje się z powodu wywołanych cukrzycą zmian naczyniowych w kończynach. Choroba występuje w dwóch formach. Cukrzyca typu I pojawia się, gdy trzustka nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny - hormonu regulującego poziom glukozy we krwi. W cukrzycy typu II trzustka wytwarza insulinę, ale organizm nie potrafi jej wykorzystać. Leczenie wymaga podawania insuliny lub leków stabilizujących poziom cukru we krwi. Przebieg cukrzycy typu 2 - najczęstszej odmiany tej choroby - zaostrza otyłość oraz dieta bogata w tłuszcze i węglowodany. Oba typy choroby mają podłoże genetyczne. Ryzyko zachorowania wzrasta z wiekiem.

Skutki postępu

Zdaniem ekspertów, 75 proc. przypadków cukrzycy, które pojawią się w najbliższej przyszłości, dotyczyć będzie krajów rozwijających się. Będzie to skutek zmian społecznych i kulturowych oraz coraz intensywniejszej urbanizacji tych krajów. Wraz z rozwojem cywilizacyjnym ich mieszkańcy przejmują złe nawyki żywieniowe krajów bogatych i coraz częściej cierpią na nadwagę i otyłość. - Jeśli dziś nie podejmie się akcji zahamowania rozwoju cukrzycy, pojawi się niebezpieczeństwo, iż rządy i systemy opieki społecznej nie dadzą rady zapewnić odpowiedniej opieki milionom, które zachorują na cukrzycę do roku 2025 - powiedział Pierre Lefebvre, przewodniczący Międzynarodowej Federacji Cukrzycy podczas konferencji w Paryżu.

Orzechowa terapia

Zapobieganie cukrzycy to przede wszystkim zdrowy styl życia - znormalizowanie masy ciała i zwiększona aktywność fizyczna. Badacze amerykańscy odkryli niedawno, że zjadanie orzechów kilka razy w tygodniu zmniejsza ryzyko rozwoju cukrzycy. Orzechy są bogate w nienasycone tłuszcze oraz inne związki, które mogą sprzyjać utrzymaniu stabilnego poziomu glukozy i insuliny. To z kolei zapobiega cukrzycy typu 2. Wnioski te naukowcy wysnuli po trwających od 16 lat badaniach prawie 84 tysięcy kobiet z 11 stanów USA. - Ryzyko rozwoju cukrzycy u kobiet zjadających pięć lub więcej razy w tygodniu 28,3 grama orzechów okazało się o 27 proc. niższe niż u badanych, które orzechów nie jadały lub jadały rzadko - stwierdził prowadzący badania, Rui Jiang z Harvard School of Public Health. W ich trakcie u niemal 4 proc. jego uczestniczek (3,2 tys. kobiet) rozwinęła się cukrzyca. Rozsądna dieta powinna zawierać pokarmy bogate w tłuszcze nienasycone (jak orzechy), a jak najmniej tłuszczów nasyconych. Powinna być obfita w kwasy tłuszczowe z ryb czy roślin i zawierać dużo owoców, warzyw i pełnych ziaren. Osoby po 45 roku życia powinny przynajmniej raz w roku kontrolować poziom cukru we krwi.