Co czyta Twój nastolatek!

Cytat pierwszy pochodzi z czasopisma wydawanego dla miłośników deskorolki, polskiego rapu i graffiti, pozostałe dwa z czasopism przeznaczonych dla nastolatek. I to czasopism mających opinię "umiarkowanych" i "rozsądnych".

Wszystkie te czasopisma zostały kupione nastolatkom przez ich rodziców. Argument? "Bo dziecko nie czyta, niech przynajmniej poczyta coś zgodnego z jego zainteresowaniami". No dobrze, wiem, że nie wszyscy rodzice są aż tak bezmyślni, jednak zauważyłam, że mało który rodzic czytuje czasopisma pochłaniane przez swoje dzieci.

Potrzeby nastolatka

Człowiek w okresie tak zwanej adolescencji przechodzi bardzo wiele gwałtownych zmian. Jedna dotyczy sposobu myślenia. Ponieważ z dorastaniem pojawia się świadomość, że nie wszystkie problemy są rozwiązywalne i nie wszystkie sytuacje są proste - rodzi się też silny sceptycyzm wobec wizji świata dostarczanej przez dorosłych. Nastolatek zaczyna też szczególnie silnie zauważać błędy popełniane przez swoich rodziców ("Jak ty bierzesz moją koszulę bez pytania, to jest niby OK., a jak ja biorę twoją, to jestem ta zła"). Pojawia się też postawa roszczeniowa - potrzeba wolności od różnych ograniczeń, której nie towarzyszy jeszcze poczucie, że prawdziwa wolność to wzięcie odpowiedzialności za swoje czyny. Ukoronowaniem tego trudnego okresu są tak zwane związki rówieśnicze, czyli paczki. Zazwyczaj tworzy się poczucie wspólnoty, a wraz z nim podział na "my" - młodzież - i "oni" - dorośli - a także pragnienie zewnętrznego upodobnienia się do "swojej" grupy - ubiór, slang, muzyka.

Czasopisma dla nastolatków

Warto zdać sobie sprawę, że większość czasopism dla nastolatków redagowana jest przez dorosłych, posługujących się wynikami badań marketingowych - badają, co nastolatki chciałyby czytać i "produkują" to. I właśnie czasopisma, w których jest to, co dzieci chciałyby przeczytać, sprzedają się najlepiej. Młodzi czytelnicy przyznają, że zdają sobie sprawę, iż tak zwane "listy do redakcji" w większości tworzone są przez redaktorów, jednak i tak z zapartym tchem czytają teksty typu: "Mam szesnaście lat, już dwa miesiące chodzę z moim chłopcem i uważam, że dojrzeliśmy do rozpoczęcia współżycia", po czym następuje rada pani psycholog, by nie podejmować pochopnie decyzji, która może zakończyć się niechcianą ciążą. Nastolatki wierzą jednak, że większość tekstów piszą młodzi z ich subkultury. A wydźwięk wielu czasopism jest następujący: "Róbcie to, na co macie ochotę, to jest świetne". Z czasopisma dla skejtów dowiedziałam się, że grafitti nie jest bynajmniej aktem czystego wandalizmu, lecz przez swych "twórców" jest postrzegane jako tworzenie kultury będącej antidotum na "zakłamanie społeczeństwa". Natomiast przesłanie czasopisma dla dziewcząt było takie, że jeśli nastolatka nie uprawia seksu, powinna być zaniepokojona, ponieważ może być z nią coś nie tak.

Walka z destruktywnym wpływem czasopism

Rada pierwsza to - podsuwaj wartościowe, katolickie czasopisma dla młodzieży. Niektórzy rodzice się tego boją, ale miałam okazję zaobserwować, że nastolatek, który się nudzi, przeczyta wszystko (na przykład w pociągu).

Jeżeli dziecko czyta dziwne czasopisma - czytaj je także i ty, by później podjąć dyskusję. Przypomnę - dyskusja nie oznacza mówienia dziecku: "To są totalne idiotyzmy, jak możesz to czytać". Nie rozmawiaj o całości - wybierz jeden artykuł. Najlepiej taki, który z pozoru wydaje się promować pozytywne treści.

Czytaj to, co Twoje dziecko i rozmawiaj z nim o tym, prowokując go do samodzielnego myślenia. To podstawa ochrony przed negatywnymi wpływami. Nie da się dziecka chować pod kloszem, można mu za to pomóc wytworzyć metaforyczną zbroję.