Eucharystyczne zdumienie

"Ecclesia de Eucharystia" jest już czternastą encykliką Jana Pawła II i wpisuje się w dziedzictwo Roku Jubileuszowego. Rozbudzenie "zdumienia" eucharystycznego jest konkretną propozycją Papieża dla Jego "programu" "wypłynięcia na głębie" i "kontemplowania oblicza Chrystusa". Kontemplowanie Chrystusa zakłada umiejętność rozpoznawania Go, gdziekolwiek się objawia, obecny na różne sposoby, ale przede wszystkim w żywym sakramencie Jego Ciała i Jego Krwi.

Encyklika Ecclesia de Eucharystia, podobnie jak "List o różańcu świętym", jest zaproszeniem do odkrycia na nowo istotnych treści chrześcijańskiego Credo, które po latach, na skutek przyzwyczajenia i sformalizowania, bardzo nam spowszedniały i przez to mniej czy bardziej straciły swój urzekający blask. Jan Paweł II dzieli się swoim osobistym doświadczeniem wiary, wiary żywej, która rzuca snop światła na często mroczne ścieżki życia. Oto otwiera się przed nami człowiek, który od dziesięcioleci karmi się Eucharystią, od ponad pół wieku ją sprawuje i podkreśla, że: Nie chodzi tu o pokarm w sensie metaforycznym (...) Każdego dnia dane mi było z wiarą rozpoznawać w konsekrowanym chlebie i winie Boskiego Wędrowca, który kiedyś stanął obok dwóch uczniów z Emaus, ażeby otworzyć im oczy na światło, a serce na nadzieję. Dzięki tej nadziei Jan Paweł II, pomimo licznych krzyży i ograniczeń związanych z wiekiem i stanem zdrowia, z niezmiennie młodzieńczym entuzjazmem głosi Dobrą Nowinę o życiu i miłości, stając się autentycznym światkiem głoszonych prawd. Otwierając przed nami serce, Papież pragnie podzielić się swoim mistycznym doświadczeniem kosmicznego charakteru celebracji eucharystycznej. Tak, kosmicznego! Bowiem niezależnie, czy jest ona sprawowana na górskich szlakach, nad jeziorami i na brzegach morskich, czy na stadionach, na placach miast, czy na małym ołtarzu wiejskiego kościoła, jest ona wciąż poniekąd sprawowana "na ołtarzu świata". Jednoczy ona niebo z ziemią.

Bardzo osobiste przezywanie przez Ojca Świętego tej "wielkiej tajemnicy wiary, każe mu z wielką troską spojrzeć na bolesne fakty umniejszające wartość i godność tego sakramentu. Papież zalicza do nich:

Zanik praktyki adoracji eucharystycznej

Tymczasem jeżeli chrześcijaństwo ma się wyróżniać w naszych czasach przede wszystkim "sztuką modlitwy", jak nie odczuwać odnowionej potrzeby dłuższego zatrzymania się przed Chrystusem obecnym w Najświętszym Sakramencie na duchowej rozmowie, na cichej adoracji w postawie pełnej miłości? Ileż to razy, moi drodzy Bracia i Siostry, przeżywałem to doświadczenie i otrzymywałem dzięki niemu siłę, pociechę i wsparcie!

Odejście od prawdziwego nauczania Kościoła na temat Eucharystii

Jan Paweł II przyznaje, że Eucharystia jest ucztą, ale sprowadzanie jej celebracji do zwykłego braterskiego spotkania jest bardzo ograniczonym rozumieniem jej znaczenia. Jezus, ustanawiając Eucharystię, nie ograniczył się do stwierdzenia: "To jest Ciało moje", lecz dodał: "które za was będzie wydane". W ten sposób dobitnie została wyrażona prawda o tym, że Eucharystia jest również ofiarą. Eucharystia przez swój ścisły związek z ofiarą na Golgocie jest ofiarą w pełnym sensie, a nie tylko w sensie ogólnym, jakby jedynie chodziło o zwykłe darowanie się Chrystusa jako pokarm duchowy dla wiernych (...).

Oddzielanie Eucharystii od sakramentu święceń

Przejawia się to w zastępowaniu Eucharystii niedzielnej ekumenicznymi celebracjami Słowa Bożego, czy też w przyjmowaniu Komunii św. we wspólnotach, w których brak ważnego sakramentu Święceń. Takie celebracje i spotkania (...) przygotowują do upragnionej pełnej jedności, także eucharystycznej, lecz nie mogą jej zastąpić. (...) Zgromadzenie wiernych, które zbiera się w celu sprawowania Eucharystii, absolutnie potrzebuje kapłana z mocą święceń (...).

Ponadto Papież przypomina, że szczególnym określeniem Eucharystii jest pojęcie "komunia". Oznacza to, że aby uczestniczyć w Eucharystii, "trzeba trwać w łasce uświęcającej i w miłości, pozostając w łonie Kościoła "ciałem" i "sercem"".

Jan Paweł II wyraża również ufność, że encyklika ta stanie się punktem odniesienia dla osób odpowiedzialnych za celebracje eucharystyczne, dzięki czemu w skuteczny sposób przyczyni się do rozproszenia cieni wątpliwości doktrynalnych i zaniechania niedopuszczalnych praktyk, tak aby Eucharystia nadal jaśniała pełnym blaskiem całej swojej tajemnicy.

Niech wiec nasze AMEN, które wypowiadamy podczas przyjmowania Eucharystii - tak jak FIAT Maryi - będzie zgodą na to, by Bóg działał w nas i przez nas.