Opis sądu ostatecznego św. Mateusza nie jest wizją końca świata, która ma sparaliżować nas lękiem. Jezus nie chce nas straszyć przyszłością, ale obudzić do teraźniejszości – sprowadzić do „tu i teraz”. Ostateczny wyrok nad naszym życiem nie jest bowiem wyrazem decyzji Boga podjętej bez naszego udziału, ale wynikiem naszych własnych wyborów.
Sercem dramatycznej sceny sądu jest pełne zaskoczenia pytanie: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym…, spragnionym… lub w więzieniu?”. W odpowiedzi Jezus ukazuje centrum chrześcijańskiego przesłania: pełne i dosłowne utożsamienie się Boga z człowiekiem najmniejszym, wykluczonym i cierpiącym. Chrystus nie udaje przy tym ubogiego, nie zakłada maski cierpiącego. Następująca po opisie sądu opowieść o męce przypomina, że Ten, który przyjdzie w chwale, naprawdę stał się najmniejszym z najmniejszych: nagim, uwięzionym i ukrzyżowanym. To właśnie dlatego nie może wydać się nam czymś niemożliwym jego stała obecność w tych, którzy niosą ciężar biedy, samotności i niesprawiedliwości.
Taki stan rzeczy – tak dobrze znany każdemu chrześcijaninowi – domaga się radykalnej zmiany logiki. Bardzo często wydaje nam się przecież, że pochylając się nad potrzebującym, wyświadczamy mu łaskę. Scena sądu ostatecznego każe odwrócić ten porządek: to nie my zbawiamy ubogiego naszą jałmużną, ale to obecność Chrystusa w ubogim zbawia nas. Spotkanie z „najmniejszym” uwalnia nas z niewoli egoizmu, chciwości i przemocy, wciąga w wir Bożego życia, polegającego na miłości i bezinteresownym darze. Nasza wolność decyduje zaś o tym, czy ryzykujemy wejście w logikę życia, czy rozgaszczamy się coraz wygodniej w logice śmierci.
Warto też zwrócić uwagę na jeden ze szczegółów opowieści. Do sprawiedliwych Król mówi: „Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego”, natomiast w stronę odrzuconych padają słowa: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci” – bez dodatku „przez Ojca mojego”. Bóg nie stworzył nikogo z myślą o potępieniu i nikogo nie przeklina. Wszyscy ludzie są zaproszeni do odnalezienia Chrystusa – obecności Boga – w ubogich i odrzuconych. Potępienie jest zaś owocem własnych decyzji człowieka, który odrzuca miłość i odwraca się plecami od potrzeb sióstr i braci.
CHWILA REFLEKSJI
Czy dostrzegam Jezusa obecnego w ubogich, uwięzionych i ukrzyżowanych?
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.











