Dzielenie się radością małżeństwa

 

 

 

Każdy, kto to czyni, ma do tego odpowiednie przygotowanie, działając na mocy posłania i upoważnienia przez Kościół hierarchiczny – tzw. misji kanonicznej otrzymanej od biskupa. Jak tłumaczy diecezjalny doradca życia rodzinnego, Stojgniew Paluszewski, kapłan, choćby był najlepszym nauczycielem, nie jest – akurat w tej dziedzinie – świadkiem rzeczywistości małżeńskiej. – Od kogoś głoszącego teorię różni nas to, że sami doświadczamy tego w małżeństwie. Widzimy, jak skutkuje wprowadzanie we własne życie nauki Kościoła – tłumaczy.

Paluszewski dodaje, że współczesna kultura masowa obfituje „w różnych specjalistów propagujących dostosowanie tego, czym jest małżeństwo, do własnych wymagań i oczekiwań”. Istnieją osoby „od poszukiwań szczęścia w związku i recepty na odlotowy seks”. Niektórzy chcą realizować „szczęście” w kolejnym związku. – Katolik postępuje dokładnie odwrotnie. Dąży do poszukiwania takiej drogi, dla każdego z małżeństw nieco odmiennej, aby żyć w zgodzie z autorskim pomysłem Stwórcy – pomysłem na kobiecość, męskość i małżeństwo – dodaje. – Chrześcijaństwo jest ze swej natury misyjne. Jeżeli doświadczam dobra, to nie pozwala mi to na zamknięcie się w czterech ścianach. Tylko skłania do dzielenia się nim z innymi – stwierdza.

Skąd się biorą ludzie chętni do dzielenia się radością z przeżywania sakramentalności małżeństwa? – Otóż wywodzimy się właśnie z różnych grup duszpasterskich, najczęściej ruchów i stowarzyszeń małżeństw i rodzin. Włączenie się w działania Katolickiego Poradnictwa Rodzinnego jest w pewnym sensie owocowaniem formacji duchowej takich wspólnot, jak: Domowy Kościół, Ruch Światło-Życie, Szensztackie Dzieło Rodzin, Neokatechumenat czy duszpasterstwo akademickie – podkreśla Stojgniew Paluszewski.

W diecezji bydgoskiej doradców można spotkać w ponad 70 parafiach. W samej Bydgoszczy dotyczy to średnio co drugiej wspólnoty, a w diecezji przynajmniej jednej w dekanacie. – Najczęściej kojarzeni jesteśmy z tak zwanymi „trzema spotkaniami dla narzeczonych”. To dlatego, że te spotkania są elementem obowiązkowym na etapie bezpośredniego przygotowania – pół roku przed ślubem. Jednak Katolickie Poradnictwo Rodzinne zostało utworzone nie tylko dla tych trzech spotkań. Nie jesteśmy przecież poradnictwem narzeczeńskim, a rodzinnym, i do tego katolickim! I tu wyłania się cały obszar działań, do których jesteśmy przygotowani – mówi diecezjalny doradca życia rodzinnego.

Do poradnictwa można i należy kierować małżonków, którzy chcą uzyskać odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Chociażby na takie, na które trudno odpowiedzieć kapłanowi. Ważną zasadą są rozmowy indywidualne. – Jeżeli uczymy naturalnego planowania rodziny, to dlatego, że w ten sposób pomagamy małżonkom w rozwoju dwóch wymiarów ich miłości – jedności i płodności – wyjaśnia Paluszewski.

W codzienną działalność wpisują się również katechezy, spotkania z młodzieżą na temat rodziny, miłości, płodności i czystości, konferencje oraz rekolekcje dla małżeństw. – Myślę, że w wielu sytuacjach możemy pomoc małżeństwom. Możemy być dla mnich wsparciem w przechodzeniu przez trudne dla małżeństwa sytuacje. To jednak nie wszystko. Poradnictwo to także parafialna katecheza dla młodzieży ponadgimnazjalnej oraz wspomniane przedmałżeńskie katechezy – zakończył diecezjalny doradca.