Św. Feliks z Cantalice - brat "Deogratias"

Feliks Porri urodził się ok. 1515 r. w Cantalice, niedaleko Rieti. Już w dzieciństwie był samotnikiem i dużo się modlił.

Kiedy podrósł, znalazł zatrudnienie przy wypasaniu owiec. W 1543 r. podczas zaprzęgania wołów do pługa spłoszone zwierzęta powaliły go i przeciągnęły po nim lemiesz. Nic mu się nie stało, co uznał za znak Opatrzności, więc zapukał do furty kapucynów, a dwa lata później złożył śluby zakonne.

W 1547 r. został kwestarzem i przez blisko 40 lat, dzień w dzień, po Mszy św. wychodził boso – bez względu na pogodę i porę roku – na ulice Wiecznego Miasta. Zbierał datki na klasztor oraz dla ubogich, a przy okazji uczył dzieci katechizmu i modlitwy oraz śpiewał im własne pieśni. Za ofiary dziękował zawsze słowami: „Deo gratias” („Bogu niech będą dzięki”). I dlatego mieszkańcy Rzymu zaczęli nazywać go braciszkiem „Deogratias”. Chociaż nie umiał czytać ani pisać, wielu ludziom służył dobrą radą albo napomnieniem. A byli wśród nich zarówno ludzie maluczcy, jak i arystokraci czy dostojnicy kościelni, a nawet przyszły papież Sykstus V. Do grona jego znajomych należeli m.in. święci: Karol Boromeusz, Ignacy Loyola, Franciszek Borgiasz, Alojzy Gonzaga, Kamil de Lellis, czy Filip Neri. Z tym ostatnim przyjaźnił się, a obaj znani byli z wyjątkowej pogody ducha. Ten niestrudzony jałmużnik był również mistykiem, a szczególne nabożeństwo miał do Męki Pańskiej. W kwietniu 1587 r. poważnie zachorował i 18 maja zmarł, a rany na jego stopach - powstałe w czasie kwestowania boso – zniknęły.

1 października 1625 r. beatyfikował go Urban VIII, a 22 maja 1712 r. został kanonizowany przez Klemensa XI. Jest patronem chorych dzieci, bezdzietnych małżeństw i kobiet w błogosławionym stanie. W ikonografii przedstawiany jest w habicie, jako jałmużnik – z workiem kwestarskim na plecach i różańcem albo chlebem w ręku – w towarzystwie Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus lub świętych Filipa Neri i Karola Boromeusza. A ponieważ uzdrowił kiedyś dziecko, namaszczając je oliwą z „wiecznej lampki”, więc kapucyni powtarzają ów obrzęd w dniu 18 maja, święcąc olej św. Feliksa, używany do błogosławienia dzieci. W krakowskim kościele kapucynów pw. Zwiastowania NMP podziwiać można nie tylko figurę świętego, ale również kilkanaście obrazów znajdujących się w nawach bocznych, a przedstawiających sceny z jego życia. Natomiast bł. Maria Angela Truszkowska założyła w 1855 r. Zgromadzenie Sióstr św. Feliksa z Kantalicjo Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka Serafickiego, nazywane potocznie felicjankami.