Matka Boga

 

Bóg, wprowadzając w życie dzieło zbawienia świata, przede wszystkim posłużył się Maryją, wybierając Ją na Matkę swego Jednorodzonego Syna. W Jej ręce, jako najlepszej Matki, złożył wszystko. Dał w ten sposób nadzieję rodzajowi ludzkiemu: Ona zdepcze głowę węża.

W IV niedzielę Adwentu Kościół powszechny czci Maryję – Matkę Boga. Pochylamy się nad Ewangelią, która ukazuje scenę Zwiastowania, scenę spotkania Boga z człowiekiem. Rozważamy zmieniające na zawsze losy świata i ludzkości wyznanie zgody: „Oto ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa” (Łk 1, 38).

Ku Matce Bożej kierujemy myśli i uczucia. Jest przecież także naszą Matką, Matką każdego człowieka, w którego sercu narodził się i żyje Jezus! „Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi…”. Powierzamy Bogarodzicy nasze sprawy osobiste i rodzinne, zranienia, kryzysy, ufając w Jej orędownictwo u naszego Pana. Czy powierzamy również lęki o niedostatek wierności Bogu? Niepokój o Kościół święty, aby nie doznawał prześladowań? O naszą ojczyznę, o pokój na świecie?

Pełna łaski, wolna od grzechu, zjednoczona z Bogiem i posłuszna woli Bożej, drogami miłości i służby szła Jego Matka przez ziemię do wiekuistej chwały nieba. Choć jesteśmy grzesznikami, to jednak każdy z nas jest powołany, aby być „świętym i nieskalanym przed obliczem Boga”. Świadomość tego faktu powinna determinować nasze życie. Ludzkie serca są zdolne do wielkich czynów. „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia” – uczy św. Paweł Apostoł (Fl 4, 13). Zacznijmy od dokonania wolnego wyboru obrania za wzór Matki Bożej. Idąc Jej drogą, będziemy zbliżać się do Chrystusa. Odkrywajmy istotę postawy służebnej Bogarodzicy ku uświęceniu swojego człowieczeństwa. Starajmy się Ją naśladować: gorliwie się modląc, rozwijając życie sakramentalne, rzetelnie pracując. Znosząc z godnością cierpienia, zniewagi i niedogodności, żyjąc uczciwie i skromnie. Apostołując w środowisku, okazując bliźnim miłość i mężne, pogodne, wybaczające serce…