A oto wszystko stało się nowe

Pierwszą wiadomość o Zmartwychwstaniu przyniosły kobiety. Na słowa Marii Magdaleny „Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono” (J 20, 2), do grobu udali się Szymon Piotr i Jan. Tam uwierzyli w nowinę, którą początkowo brali za niedorzeczną.

Tamtego poranka na świat przyszła nowa wiosna nadziei. W uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego wraz z całym Kościołem radujemy się owym jedynym, niepojętym dla ludzkich zmysłów, Bożym zwycięstwem nad śmiercią, piekłem i szatanem. „To co dawne, minęło, a oto [wszystko] stało się nowe” (2 Kor 5, 17)

„Nie można z należytym zrozumieniem zachwycać się Zmartwychwstaniem Chrystusa, bez zwrócenia uwagi na rolę, jaką śmierć odgrywa w życiu naszym. Treść Zmartwychwstania nabierze rumieńca wtedy, kiedy potrafimy zauważyć związek między śmiercią naszą a triumfem Chrystusa nad śmiercią” – napisał 60 lat temu w „Ładzie Bożym”, w artykule pt. Zwycięzca śmierci, ks. Stanisław Piotrowski, ówczesny redaktor naczelny.

Lęk przed śmiercią paraliżuje człowieka, który stara się o niej nie myśleć, usiłuje jakoś przed nią uciekać. Daremne to i naiwne próby. Każdy z nas, wcześniej czy później, umrze. Wobec tej najbardziej pewnej rzeczywistości należy przyjąć odpowiednią postawę życiową, pamiętając, że grób nie jest ostatnią rzeczą, która czeka człowieka, a śmierć zaledwie zmienia życie, lecz go nie kończy. Według św. Augustyna: „ostatni nasz dzień […] tak ważne posiada znaczenie, że wszystkie poprzedzające dni powinniśmy byli ułożyć na przygotowanie do niego”.

Do czasu Chrystusa nie wypuściła śmierć żadnej z rąk swoich ofiary – przypomina ks. Piotrowski. Rzeczywiście: Bóg-Człowiek umarł. Jednak trzeciego dnia zmartwychwstał  Chrystus, Zbawiciel świata. Stąd pełne triumfu, zaprawione nutą uzasadnionej ironii wołanie św. Pawła: „Gdzież jest, o śmierci, twoje zwycięstwo?” (1 Kor, 15, 55). Zmartwychwstały Pan staje nad każdym człowiekiem. Mocą łaski wybawia z grzechów, sercom gotowym na przemianę daje możliwość powstania, niesie nowe życie. Tajemnica uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego głosi wielką prawdę o tym, że i my kiedyś powstaniemy z grobów, aby cieszyć się widokiem Boga, żyjąc życiem wiecznym.  Każdy, kto wierzy w Chrystusa, kocha Go i dostrzega Jego obraz w drugim człowieku, staje się Jego świadkiem. Po wszystkie czasy Kościołowi potrzebni są świadkowie Zmartwychwstania: zwycięstwa życia nad śmiercią, prawdy nad fałszem, dobra nad złem, miłości nad nienawiścią. 

Wspomnijmy uczniów Chrystusa. Nie umieli zaświadczyć o Mistrzu, gdy żył, a w obliczu Jego męki rozpierzchli się z bojaźnią w sercach. Po ukrzyżowaniu stracili ducha i zamknięci w Wieczerniku snuli gorzkie rozważania. Zwątpili. Dopiero po spotkaniu z Panem, którego poznali po łamaniu chleba, odmienieni mocą Ducha Świętego, stali się mężnymi apostołami i na cały świat ponieśli prawdę o Zmartwychwstaniu.