Człowiek czynu i kontemplacji

„Poznanie jego osobowości w znacznym stopniu wpłynęło na moją formację” – powiedział o św. Bonawenturze Ojciec Święty Benedykt XVI, określając go  człowiekiem czynu i kontemplacji, głębokiej pobożności i roztropności w rządzeniu. Papież poświęcił temu Doktorowi Kościoła jedną z marcowych katechez wygłoszonych podczas audiencji ogólnej. Podkreślił aktualność jego nauczania i przypomniał biografię św. Franciszka z Asyżu, która wyszła spod jego pióra, która w 1263 r. zyskała uznanie Kapituły Generalnej Braci Mniejszych jako „najbardziej autentyczny portret założyciela zakonu”.

Naprawdę nazywał się Jan Fidanza, a pochodził z Bagnoregio, miasteczka położonego w regionie włoskiego Lacjum, gdzie przyszedł na świat ok. 1217 r. Od wczesnych lat czcił Biedaczynę z Asyżu, któremu zawdzięczał łaskę uzdrowienia z ciężkiej choroby. Podczas studiów w Paryżu wstąpił do  franciszkanów. Przez ponad 20 lat prowadził pracę akademicką, zyskując status wybitnego teologa, największego w zakonie i jednego z najważniejszych w dziejach Kościoła. W swoich dziełach podejmował zagadnienia z zakresu dogmatyki, życia mniszego i mistyki. W 1257 r. wybrano go na generała franciszkanów, a w 1273 r. został kardynałem-biskupem Albano. Zmarł 15 lipca 1274 r. podczas soboru lyońskiego II, w którego przeprowadzeniu odegrał znaczącą rolę.