Młodzi pytają o eutanazję

Odpowiada ks. prof. dr hab. Jerzy Troska - moralista

Czym jest eutanazja?

- Eutanazja polega na zadaniu śmierci osobie nieuleczalnie chorej. Eutanazja różni się od zabójstwa tym, że skraca się osobie życie z uwagi na jej cierpienie. Jest to tak zwana eutanazja z litości. W historii, zwłaszcza podczas drugiej wojny światowej, miała miejsce eutanazja dla „dobra publicznego”. Wtedy uśmiercano chorych, których uważano za ciężar dla społeczeństwa.

Jakie jest stanowisko Kościoła wobec eutanazji?

- Kościół mówi wyraźnie, że eutanazja jest zabroniona, ponieważ jest odebraniem życia drugiej osobie. Ojciec Święty uważa eutanazję, obok aborcji, za szczególne wykroczenie przeciwko bliźniemu, ponieważ w tych dwóch przypadkach chodzi o zakończenie życia osoby, która nie jest w stanie się bronić.

Czy usilne podtrzymywanie życia jest moralne?

- Jest to sprawa bardzo trudna. W niektórych przypadkach mamy do czynienia z uporczywą terapią. Jest to terapia, która nie jest skuteczna, a mimo to podaje się leki czy też środki utrzymujące życie. W przypadku eutanazji najczęściej chodzi o taką sytuacje, kiedy pacjent jest podłączony pod aparaturę, która w sposób sztuczny podtrzymuje krążenie krwi i oddech, a mózg został całkowicie zniszczony. Na temat takiej sytuacji już w latach czterdziestych ubiegłego wieku wypowiedział się Pius XII. Rozstrzygnął on, że jeśli nastąpiło nieodwracalne zniszczenie mózgu, to można na życzenie rodziny odłączyć aparaturę podtrzymującą życie pacjenta. Jednak współcześnie, kiedy medycyna bardzo się rozwinęła, problem okazuje się bardziej złożony. W latach siedemdziesiątych odkryto, że u chorego może być spontaniczny oddech i krążenie przy całkowitym zniszczeniu kory mózgowej, a przy żywotności pnia mózgu. Dlatego dzisiaj poprzez specjalistyczne badania sprawdza się, czy mózg jeszcze żyje, aby mieć pewność co do stanu zdrowia pacjenta.