Beatyfikacja ks. Carlo Gnocchi w rycie ambrozjańskim

Niedawna beatyfikacja „apostoła kalekich dzieci” przywołuje pamięć o  geście, na który zdobył się przed śmiercią. Dzięki niemu pół wieku temu Silvio Colagrande zaczął normalnie widzieć. Chłopiec uszkodził sobie wapnem wzrok i w 1954 r. znalazł się w centrum Santa Maria della Rotonda w Invergio, gdzie spotkał ks. Carlo Gnocchi. Lekarze zdiagnozowali, że jedynym ratunkiem dla oczu chłopca byłby przeszczep rogówki, jednak prawo włoskie nie zezwalało na taki zabieg. Kilka lat później, po śmierci ks. Gnocchi, Silvio został przewieziony do Mediolanu, gdzie  przeprowadzono operację, bo kapłan przed śmiercią wyraził wolę podarowania swojej rogówki dwóm chłopcom. Jednym z nich był Silvio, który obecnie jest dyrektorem centrum Santa Maria della Rotonda i promuje ideę oddawania organów na przeszczepy.

A liturgia sprawowana w Mediolanie z okazji beatyfikacji ks. Gnocchi odbyła się w rycie ambrozjańskim. Wywodzi się on od św. Ambrożego, biskupa Mediolanu w IV w., a różni od rzymskiego podziałem roku liturgicznego oraz szczegółami w odprawianiu Eucharystii. I tak np. czas Adwentu rozpoczyna się już 11 listopada – to dzień wspomnienia św. Marcina - i trwa przez sześć kolejnych niedziel. 7 stycznia obchodzona jest Christoforia, święto upamiętniające powrót Świętej Rodziny z Egiptu. Natomiast Wielki Post zaczyna się od pierwszej niedzieli po Środzie Popielcowej. Obchodzone są również rozmaite święta związane z życiem św. Ambrożego. Podczas każdej Mszy św. Credo odmawiane jest dopiero po Ofiarowaniu, a znak pokoju przekazywany jest zaraz po liturgii słowa. W liturgii widoczne są wpływy wschodnie - bo przez pierwsze tysiąclecie Kościołowi mediolańskiemu przewodzili hierarchowie pochodzący ze Wschodu - a towarzyszy jej bogactwo gestów, modlitw i śpiewów. Jednym z charakterystycznych zwyczajów rytu ambrozjańskiego jest obrzęd „faro” (tzn. latarnia) na cześć męczennika - patrona świątyni. Otóż Mszę św. poprzedza obrzęd rozpalania, za pomocą długiej tyczki, kuli bawełnianej zawieszonej wysoko nad wejściem do prezbiterium. Być może jest to pamiątka po zwyczaju rozświetlania w katakumbach grobów męczenników.