Solarium

Czy chodzenie od czasu do czasu do solarium to grzech? A jeśli tak, czy jest to grzech ciężki?

Aneta

Życie chrześcijanina przeniknięte jest łaską Bożą. Na mocy chrztu świętego zostaliśmy nierozerwalnie złączeni z Chrystusem. Łączność ta dotyczy wszystkich wymiarów życia. Święty Paweł miał o tym tak silne przekonanie, że pisał do Kolosan: „wszystko, cokolwiek działacie słowem lub czynem, wszystko /czyńcie/ w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego” (Kol 3, 17). Świadomość przynależności do Jezusa sprawia, że wobec świata zewnętrznego można zachować wolność w każdej sytuacji.

Korzystanie z solarium to jedna z zewnętrznych sytuacji dotyczących ludzkiego życia. Jeśli korzystamy z naświetlania w solarium w celu poprawy samopoczucia (np. w czasie bezsłonecznych zimowych dni) lub ze wskazań zdrowotnych, wykonujemy po prostu jedną z czynności, które nie podlegają ocenie moralnej. Jednakże korzystanie z solarium z innych pobudek (przesadna troska o własny wygląd czy też zaspokojenie próżności) może prowadzić człowieka do grzechu. Katechizm naucza, że nie należy absolutyzować troski o własne życie i zdrowie, gdyż moralność chrześcijańska „sprzeciwia się koncepcji neopogańskiej, która zmierza do popierania kultu ciała, do poświęcania mu wszystkiego, do bałwochwalczego stosunku do sprawności fizycznej” (KKK 2289). W tym duchu należy patrzeć także na korzystanie z solarium. Zachowanie umiaru pozwala chrześcijaninowi zachować zdrową równowagę, dobrego ducha i wolność od grzesznego korzystania z możliwości, jakie daje rozwój cywilizacyjny.