Jedność chrześcijan

Kościół wskazuje trzy nurty ekumenizmu: duchowy, doktrynalny i praktyczny. Ekumenizm duchowy - najważniejszy - to dusza całego ruchu ekumenicznego. Jest to modlitwa, nawrócenie serca i świętość życia chrześcijan. Inaczej mówiąc - życie w duchu Ewangelii. Im ludzie są bliżej Chrystusa i Ewangelii tym bardzie zbliżają się do siebie. Ekumenizm doktrynalny to przede wszystkim dialog podejmowany przez odpowiednio wykształconych i przygotowanych ludzi. Przez lata ukształtowały się zarówno lokalne jaki i ogólno światowe struktury takiego dialogu. Ekumenizm praktyczny to różne formy współdziałania chrześcijan np. w dziedzinie społecznej, wychowawczej czy kulturalnej.

 

W Kościele, także u jego początków, istniała zawsze różnorodność. Wiemy, że już święty Paweł ganił rozłamy w Koryncie. Także sposób wyrażania wiary różnił się, choć cały czas zachowana była wspólnota. Cel ekumenizmu jest jasno określony - to przywrócenie pełnej, widocznej jedności chrześcijan. Trudniej natomiast określić model tej jedności. Mówi się o niej jako o pojednanej różnorodności. Droga jest jednak jeszcze daleka, gdyż nie ma żadnego kształtu, wizji tej jedności, do którego mogliby się wszyscy dostosowywać. Jest to wciąż poszukiwanie odpowiedniej drogi.

 

Przede wszystkim należy włączyć się w ekumenizm duchowy. Potrzeba nieustannej modlitwy o dar jedności, której nie da się tak po prostu „zaprowadzić” własnymi siłami. Ważne jest także kształtowanie w sobie postawy otwarcia i dialogu. Bez dialogu bowiem nie ma jedności. Otwarcie na tradycję wyznaniowe mobilizuje też do pogłębienia własnej tożsamości i znajomości nauki Kościoła. Kościół w Polce od lat podejmuje od lat wiele inicjatyw i spotkań o charakterze ekumenicznym. Niestety przeciętny katolik nie okazuje w tej dziedzinie większego zainteresowania.

 

z ks. dr Pawełem Czyżem

członekiem Komisji Ekumenicznej w Archidiecezji Poznańskiej

Rozmawiali:

Patryk A. Nachaczewski

Szymon Puchalski