Nie dajcie się oszukać

Trudno mówić o zaskoczeniu otwartością i serdecznością Papieża podczas spotkania z młodymi w Sydney. Benedykt XVI wielokrotnie już udowodnił, że przyklejona mu łatka pancernego kardynała czy zimnego i niedostępnego strażnika doktryny wiary jest nieprawdziwa. Można się było o tym przekonać już w czasie Światowych Dni Młodzieży y p j w Kolonii czy spotkań Papieża z polską młodzieżą na krakowskich Błoniach i brazylijską w Săo Paulo. Wielka życzliwość i radość ze spotkania z młodymi z całego świata towarzyszyła od pierwszych chwil obecności Benedykta XVI na kontynencie australijskim. Już w przemówieniu powitalnym Papież zmniejszył dystans między sobą a młodzieżą, dzieląc się trudami podróży i zachwytem nad pięknem przyrody, którą widział z okien samolotu. Tym samym dał młodym jasny sygnał: jesteście moimi umiłowanymi braćmi i siostrami, duchowymi synami i córkami, dlatego chcę się z wami dzielić także swoimi przeżyciami i przemyśleniami jak z dobrymi przyjaciółmi. Jednak serdeczność wobec młodzieży nie zdejmuje z następcy św. Piotra obowiązku katechizowania. Benedykt XVI umiejętnie połączył dobrą zabawę, życzliwe gesty i słowa z wymagającą nauką. Przeszedł od zwyczajnego, ludzkiego zachwytu nad pięknem stworzenia do głębszej refleksji nad stanem ziemskiego środowiska i kondycją społeczeństw i poszczególnych ludzi. W świeckich środkach społecznego przekazu okrzyknięto Papieża ekologiem, a nawet wyrażono uznanie, że swoim apelem o poszanowanie środowiska naturalnego pokazał, że ekologia nie musi być ściśle związana z ideologią lewicy. Trzeba się cieszyć, że świat wsłuchał się w słowa Ojca Świętego, jedy , ę nak sprowadzanie jego przesłania do stwierdzenia, że Kościół otwiera się na ekologię jest zbytnim uproszczeniem, a nawet pewną nieścisłością. Kościół bowiem od wieków uczy, że obowiązkiem człowieka jest szanowanie tego, co go otacza, bo wszystko pochodzi od dobrego Boga. Człowiek otrzymał od Stworzyciela ziemię w użytkowanie i z tej racji należy się szacunek jej i jej dobrom. Szacunek jednak należy się także drugiemu człowiekowi, który jest „szczytem wszystkiego, co Bóg stworzył”. Tak jak zachwytowi nad przyrodą towarzyszyła smutna diagnoza o jej niszczeniu przez człowieka, tak zachwytowi nad geniuszem człowieka i dziełami myśli i rąk ludzkich towarzyszyły gorzkie słowa o bliznach i ranach w życiu społecznym i prywatnym, wśród których Papież wskazał na alkoholizm, narkomanię, egzaltację przemocy, deprawację seksualną, często przedstawianych w środkach społecznego przekazu jako formy rozrywki. W tym kontekście szczególnie dramatycznie brzmi apel Benedykta XVI: „Nie daj się oszukać tym, którzy postrzegają cię jako kolejnego konsumenta na targowisku nie różniących się między sobą możliwości, gdzie sam wybór staje się dobrem, nowinka uzurpuje sobie miano piękna, a subiektywne doświadczenie wypiera prawdę”. Ojciec Święty po raz yp p kolejny przypomniał, jak niebezpieczne dla człowieka, zwłaszcza młodego, jest oddzielanie wolności i tolerancji od prawdy, relatywizowanie rzeczywistości i odrzucanie prawd absolutnych. Co zrobić, aby ustrzec się czyhających na człowieka niebezpieczeństw, takich jak wymienione przez Papieża: moralne i intelektualne zagubienie, obniżenie standardów, utrata szacunku dla samego siebie, a nawet desperacja? Papież odpowiada, że trzeba wejść na drogę, którą jest Chrystus. On jest nie tylko Drogą, ale i Prawdą, i Życiem, j y które apostołowie zanieśli na krańce świata. On jest życiem Kościoła.