Pouczenia abba Matoesa (IV w.)

1. Abba Matoes powiedział: „Wolę pracę lekką, ale długą, niż ciężką na początku, ale kończącą się szybko”.

2. Powiedział także: „Im bardziej człowiek zbliża się do Boga, tym bardziej widzi, że jest grzeszny. Bo prorok Izajasz, kiedy ujrzał Boga, uznał się za nędznego i nieczystego”.

3. Powiedział także: „Kiedy byłem młody, mówiłem sobie, że być może zdołam dokonać czegoś dobrego. Teraz, gdy się już zestarzałem, widzę, że nie mam w sobie żadnego dobrego uczynku”.

4. Powiedział także: „Szatan nie wie, której namiętności dusza ulegnie; sieje więc, nie wiedząc czy zbierze, to myśli nieczyste, to myśli obmowy, to znów inne wszystkie namiętności. A gdy już widzi, że do którejś z nich dusza się skłania, wtedy tam ją prowadzi”.(...)

11. Pewien brat prosił abba Matoesa: „Powiedz mi słowo”. On zaś odrzekł: „Idź i błagaj Boga, aby wlał w twoje serce skruchę i pokorę. Pamiętaj ustawicznie o swoich grzechach i nie sądź innych, ale bądź poniżej wszystkich. Nie zawieraj przyjaźni z chłopcem ani znajomości z kobietą; ani nie miej heretyka za przyjaciela. Zwalcz w sobie poufałą śmiałość, trzymaj w karbach swój język i żołądek, a wina pij niewiele. A jeśli ktoś mówi z tobą na jakikolwiek temat, to się z nim nie spieraj; ale jeśli mówi słusznie, odpowiedz: „Tak”. Jeśli zaś nie ma racji, powiedz: Wiesz sam, co mówisz” – a nie dyskutuj o tym, co powiedział. Na tym polega pokora”.

12. Pewien brat prosił abba Matoesa: „Powiedz mi słowo”. On odpowiedział: „Nigdy w żadnej sprawie nie pozwalaj sobie na sprzeczki, ale płacz i żałuj, bo czas jest blisko”.

„Ojcowie żywi” t. 5, Kraków 1983