Słowniczek liturgiczny: Kim jest ministrant?

MINISTRANT – (łac. ministrare – służyć) osoba posługująca podczas Mszy św. oraz przy sprawowaniu pozostałych sakramentów i innych czynności liturgicznych. Ministranci nie przyjmują święceń, są osobami świeckimi, jednak po okresie próbnym są uroczyście przyjmowani do służby liturgicznej. Grono ministrantów tworzą:

kandydat – chodzi na zbiórki, przygotowuje się do służby przez kilka miesięcy, ministrant światła – odpowiedzialny za świece w czasie procesji, ministrant księgi – przygotowuje Mszał przed liturgią, podaje Mszał celebransowi, ministrant ołtarza – posługuje przy naczyniach liturgicznych, podaje wino i wodę, trzyma patenę, ministrant krzyża – niesie krzyż podczas procesji, psałterzysta – intonuje pieśni i wykonuje psalmy, ceremoniarz – koordynuje działania pozostałych ministrantów, lektor – czyta Pismo Święte w czasie liturgii, turyferariusz – odpowiedzialny jest za kadzielnicę, nawikulariusz – niesie kadzidło w specjalnym naczyniu, ministrant wody – posługuje podczas pokropienia wodą święconą, ministrant mitry – podczas Mszy sprawowanej przez biskupa – trzyma mitrę, ministrant pastorału – trzyma pastorał.

Od 1994 r. poszczególni biskupi mogą w swoich diecezjach zezwolić na posługę także kobiet przy ołtarzu.