Czas na życie

Często się zdarza, że osoby przechodzące na emeryturę nie mogą się odnaleźć w tej nowej dla siebie sytuacji, popadając w stan apatii. A przecież właśnie wtedy mają nareszcie czas dla siebie. Trzeba im tylko trochę pomóc, aby nauczyli się go dobrze wykorzystywać.

Taki też cel stawia sobie powstająca właśnie fundacja „Siła w Wieku”. Jej założyciele, Andżelika Korczak i Krzysztof Urban, po swoich doświadczeniach w pracy z osobami starszymi postanowili spróbować systematycznie i w sposób bardziej zorganizowany pomagać tej właśnie grupie osób.

Warsztaty dla seniorów

– W Polsce cały czas jeszcze seniorzy są tą grupą społeczną, która jest pozostawiona najczęściej samej sobie. Wiele dobrego robi co prawda na tym polu np. Uniwersytet Trzeciego Wieku, my jednak, oprócz zajęć po kilka godzin w tygodniu, chcemy tym osobom zaproponować coś więcej. Dlatego zorganizowaliśmy, m.in. za pomocą Fundacji Wspierania Inicjatyw Społecznych „Za Wszelką Cenę”, pierwsze warsztaty wyjazdowe dla seniorów, odbywające się pod hasłem „Siła w Wieku” – tłumaczy Krzysztof, absolwent poznańskiej ASP.

Uczestnicy warsztatów w Czerniejewie (przeszło 30 osób) mają dość napięty plan dnia, choć – jak mówią – dostosowany do ich wieku i bardzo ciekawy. Odbywają się tu wykłady nt. profilaktyki zdrowia, odpowiedniego żywienia, ćwiczenia z psychologiem poprawiające pamięć i koncentrację oraz uczące pozytywnego i kreatywnego myślenia. Są też zajęcia plastyczne, gimnastyka rehabilitacyjna i... taniec z choreoterapeutą. – Na początku trochę się wszyscy baliśmy tego tańca i gimnastyki, ale zajęcia są wspaniale przygotowane i nie męczą nas zbytnio. No i osoby prowadzące są tak radosne i sympatyczne, mają tyle spokoju i cierpliwości, że pomimo wysiłku fizycznego i umysłowego czerpiemy wiele satysfakcji z pobytu tutaj – cieszy się pan Andrzej, rencista.

Sztuka iluzji wymaga sporego refleksu i sprawności manualnej, jednak można się jej nauczyć – przekonuje jej pasjonat, jeden z uczestników poznańskich warsztatów pamięci

Ciekawi świata

– Widząc pozytywne efekty naszych działań: radość i zadowolenie tych osób, ich chęć dalszej współpracy z nami, nawiązujące się znajomości (grupa uczestników poznańskich warsztatów kontynuuje spotkania także indywidualnie, m.in. w kawiarniach), chcemy i my się rozwijać. Umożliwi nam to tworzona fundacja i pozyskiwani sponsorzy. Wystąpimy też o uznanie nas za organizację pożytku publicznego – przekonuje Andżelika, absolwentka psychologii na UAM w Poznaniu. – Muszę także przyznać, że to właśnie seniorzy wyszli z inicjatywą, aby założyć taką fundację, zachęcili nas do tego – dodaje.

Okazuje się, że ludzie młodzi mogą mieć świetny kontakt ze starszymi, przekazując im swoją pasję i radość życia. Tym samym pokazują, jak mówią sami seniorzy, że i my mamy wciąż jeszcze wpływ na swoje życie i otaczającą nas rzeczywistość, że możemy ją twórczo kształtować. – Pomimo wieku chcę się jeszcze rozwijać, poznawać świat i nowych ludzi – mówi 77-letnia pani Krystyna, należąca już m.in. do Uniwersytetu Trzeciego Wieku.

Starość bowiem nie musi być nieciekawa i przygnębiająca. Wiele jednak zależy od tego, jak my ją i siebie postrzegamy; czy mamy dość chęci, odwagi i fantazji, by żyć, może troszkę wolniej, ale ciekawie, pełnią życia.