Młodzi na Lednicy, Poślij nas!

Żywiołowe tańce, głośne śpiewy i góralskie „Hej!” dla Pana Boga. Młodzi ludzie z całej Polski po raz jedenasty odpowiedzieli na apel dominikanina o. Jana Góry i 2 czerwca przyjechali na Pola Lednickie k. Gniezna, by pokazać, że Jezus Chrystus jest fundamentem i najwyższą wartością ich życia.

Tegorocznemu spotkaniu patronował św. Jacek, dominikanin żyjący w XIII wieku, który nazywany jest „Światłem ze Śląska”. Czego współcześni młodzi ludzie mogą się od niego nauczyć? Na to pytanie pod Bramą-Rybą próbował odpowiedzieć abp Damian Zimoń z Katowic. – Święty Jacek uczy nas odpowiedzialności za obszar i jakość naszej wiary – mówił w homilii. – Jego życie pokazuje nam, że ta odpowiedzialność nie jest tylko cnotą chrześcijańską, ale także wartością społeczną i ogólnonarodową. Im więcej będzie dojrzałej wiary prowadzącej dialog z dzisiejszą rzeczywistością, tym wyższy będzie poziom życia społecznego – stwierdził metropolita katowicki. Prosił także młodzież, by dzieliła się swoją wiarą z innymi ludźmi, wówczas bowiem tej wiary przybywa.

Słowa pozdrowień do uczestników spotkania skierowali także prezydent RP Lech Kaczyński i metropolita krakowski kard. Stanisław Dziwisz. W nagranych wcześniej i odtworzonych na telebimie przesłaniach dziękowali młodym za wierność wierze przodków i podjęcie dziedzictwa Jana Pawła II. Postać Papieża Polaka była zresztą na Lednicy często wspominana. Na jego cześć poszybowało w niebo 7,5 tysiąca białych oraz żółtych balonów, a w hołdzie dla niego z Poznania na Lednicę biegło 125 maratończyków. Młodzież skandowała także imię Papieża Benedykta XVI, który wzorem swojego wielkiego poprzednika przesłał im kilka słów pozdrowień. – Niech nie gaśnie w waszych sercach blask Chrystusa – mówił Ojciec Święty, a młodzież przyjęła jego słowa gromkimi oklaskami.

Modlitewne czuwanie młodych na Polach Lednickich trwało do późnych godzin nocnych. Uczestnicy spotkania dokonali wyboru Chrystusa na Króla oraz odmówili Różaniec św. Jacka. Później kolejno przechodzili przez Bramę III Tysiąclecia, poświadczając w ten sposób deklarowaną wcześniej gotowość głoszenia Chrystusa światu. Na prośbę o. Jana Góry, przechodząc, patrzyli mu w oczy i skinieniem dłoni albo gestem OK zapewniali, że przyjadą tu także za rok.