Słowniczek liturgiczny: Co to jest ewangeliarz?

EWANGELIARZ – jest ozdobną księgą liturgiczną, zawierającą fragmenty Ewangelii na niedziele, uroczystości i święta całego roku (także na Środę Popielcową oraz na dni w oktawie Wielkanocy i Narodzenia Pańskiego).

Już od V wieku daje się zauważyć szczególną troskę o wygląd księgi zawierającej teksty czterech Ewangelii. Pisze się je ręcznym, artystycznym pismem, złotym lub srebrnym, niekiedy na purpurowym tle. Księgę oprawia się w drewno i skórę, dekoruje srebrnymi okuciami i drogimi kamieniami. Na chrześcijańskim Wschodzie ewangeliarz jako znak Chrystusa jest otaczany czcią, podobnie jak Jego ikona, a nawet jak Eucharystia. Dzisiaj w Kościele rzymskokatolickim zauważa się coraz większą dbałość o tę księgę i jej wykorzystanie w liturgii. Ewangeliarz jest uroczyście wnoszony w czasie procesyjnego rozpoczęcia Mszy Świętej, a potem okadzany, co wyraża obecność w proklamowanej Dobrej Nowinie Jezusa Chrystusa. Po odczytaniu Ewangelii ewangeliarz powinien być umieszczony na specjalnym pulpicie – tak, by każdy po zakończeniu liturgii mógł podejść i osobiście przeczytać Słowo Boże. W czasie święceń biskupich nakłada się otwarty ewangeliarz na głowę kandydata i w modlitwie wzywa się Ducha Świętego, by obdarzył go swoją mocą. Ten rzadko spotykany gest wyraża intencję, by biskup żył niejako w Słowie Bożym – ma głosić Słowo, które wcześniej przeczytał, przemodlił i wcielił w życie.