Podążyć za Zmartwychwstałym

Od wieków podążamy wiernie za Jezusem Drogą Krzyżową (Via Crucis), rozpamiętując Jego mękę i śmierć, która przyniosła nam zbawienie. Ale On zmartwychwstał! Żyje! Nie zatrzymujmy się więc nad grobem – tam już Go nie ma. Pójdźmy i teraz za Nim Drogą Światła (Via Lucis).

Często nabożeństwa Drogi Krzyżowej odprawiane w naszych kościołach nie kończą się na czternastej stacji, złożeniu ciała Jezusa do grobu. Wierzymy bowiem, że to nie był prawdziwy koniec, że po trzech dniach nastąpiło Zmartwychwstanie. Stąd wzięła się też ta dodatkowa, piętnasta, radosna już stacja.

Rozważanie tajemnic paschalnych

Kościół wyznaje i głosi prawdę o Zmartwychwstaniu od samego początku swojego istnienia. Trudno więc żeby nie znalazła ona swojego odzwierciedlenia w pobożności wiernych. Chociaż mało kto o tym wie, ale istnieje nabożeństwo, w którym możemy przeżywać tajemnice paschalne i kontemplować spotkania Chrystusa Zmartwychwstałego z uczniami, podobnie jak to czynimy podczas Drogi Krzyżowej. Dziś jednak Droga Światła, bo o niej mowa, jest niezbyt w Polsce popularna, a nawet zapomniana. Bardzo powoli wraca ona do porządku nabożeństw parafialnych, pomagając nam pełniej, radośniej przeżywać w liturgii i w naszym życiu duchowym okres wielkanocny – pamiątkę Zmartwychwstania. Gdyby bowiem Chrystus nie zmartwychwstał, nasza wiara, umartwienia i posty byłyby daremne (por. 1 Kor 15, 14).

Niedzielne nabożeństwo

Nabożeństwo Drogi Światła nie ma jeszcze obecnie oficjalnej aprobaty Kościoła. Jest jednak dopuszczone do praktykowania i istnieje jako wyraz pobożności ludu Bożego. Zostało ono również zamieszczone w modlitewniku wydanym na Wielki Jubileusz Roku 2000. Jej stacje i rozważania, oparte na Piśmie Świętym, wydawane są coraz częściej w formie książkowej, jak chociażby to przygotowane przez Drukarnię i Księgarnię św. Wojciecha w Poznaniu w 2005 roku.

Podążajmy więc za Zmartwychwstałym Panem nie tylko w procesji rezurekcyjnej. Wyruszmy za Nim w Drogę Światła, z zapalonymi świecami, symbolizującymi naszą żywą wiarę, najlepiej w niedzielę, kiedy to obchodzimy pamiątkę Jego zwycięstwa nad śmiercią.

Do kontemplowania wydarzeń paschalnych zachęca nas również Jan Paweł II w liście apostolskim „Novo millennio ineunte” (nr 28):

„Tak jak w Wielki Piątek i w Wielką Sobotę, Kościół nadal kontempluje nieustannie to zakrwawione oblicze, w którym ukryte jest życie Boże, a światu zostaje ofiarowane zbawienie. Jednakże ta kontemplacja oblicza Chrystusa nie może zatrzymać się na wizerunku Ukrzyżowanego. Chrystus jest Zmartwychwstałym! [...] Właśnie w Chrystusa Zmartwychwstałego wpatruje się dzisiaj Kościół. [...]

W dwa tysiące lat po tych wydarzeniach Kościół przeżywa je tak, jak gdyby dokonały się dzisiaj. Jako Oblubienica Chrystusa kontempluje w Jego obliczu swój skarb i swoją radość. «Dulcis Iesu memoria, dans vera cordis gaudia»: jakże słodko jest wspominać Jezusa, źródło prawdziwej radości serca! Pokrzepiony tym doświadczeniem, Kościół wyrusza dziś w dalszą drogę, aby głosić Chrystusa światu na początku trzeciego tysiąclecia: On jest «wczoraj i dziś, ten sam także na wieki» (Hbr 13, 8)”.