2. Poproś rodziców o uwagę i upewnij się, że nikt nie koncentruje się na czymś innym jak np. wypełnianie rachunków, oglądanie TV, przygotowywanie posiłku itp.
3. Dwa pierwsze warunki mogą wymagać cierpliwości, lecz nie poddawaj się.
4. Jeżeli chcesz wprowadzić luźną atmosferę, zacznij...
1. Rozmowę rozpocznij w momencie, gdy wszyscy czujecie się wypoczęci.
2. Poproś rodziców o uwagę i upewnij się, że nikt nie koncentruje się na czymś innym – jak np. wypełnianie rachunków, oglądanie TV, przygotowywanie posiłku itp.
3. Dwa pierwsze warunki mogą wymagać cierpliwości, lecz nie poddawaj się.
4. Jeżeli chcesz wprowadzić luźną atmosferę, zacznij od tematu, który ich interesuje – np. zapytaj, jak im minął dzień lub co się ciekawego wydarzyło.
5. Powiedz im to, co ci leży na sercu. Postaraj się przedstawić fakty obiektywnie, bez oskarżeń i usprawiedliwiania się.
6. Jeśli chcą to skomentować – pozwól im się wypowiedzieć, nie przerywaj, nie emocjonuj się.
7. Jeżeli sprawa wymaga dalszej dyskusji – poproś, by także wysłuchali cię do końca.
8. Podziękuj rodzicom za wysłuchanie ciebie.
9. Jeżeli uważasz, że nadal pewne sprawy wymagają dalszej dyskusji – umów się z rodzicami na rozmowę innego dnia.
2. Bądź szczery. Szczerość jest podstawą zaufania, a gdy rodzice ci ufają, łatwiej żyć.
3. Zachowaj spokój. Jeśli potrafisz pozostać spokojny w czasie trudnej rozmowy, okazujesz rodzicom swą dojrzałość.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 1/2007
