Duch zaś ożywia

Ziemia obiecana – owoce Ducha – radość, miłość i pokój

są bardzo blisko od pustyni, w której jesteś.

Pustynia jest miejscem bez życia, na którym możemy odnaleźć prawdę o naszym braku życia. Bóg wyprowadza nas na pustynię, czyli wprowadza nas w takie życiowe doświadczenia, w których nie jesteśmy w stanie żyć życiem dotychczasowym. Przemawia do serca, bo chce zawrzeć z nami nowe przymierze. Chce nas poślubić, związać się z nami nieporównywalnie bardziej niż dotychczas. Właśnie pustynia – życiowa tragedia, żałoba, strata, niepowodzenie – sprawia, że niewierna oblubienica budzi się do życia i zaczyna słuchać o nowym przymierzu.

Bóg ma moc, aby na pustyni przywrócić cię do pierwszej miłości. Pierwsza miłość to nie najwcześniejsza miłość. To miłość najważniejsza. Pierwsze pragnienie serca. Pierwsza troska i pierwsze zmartwienie, gdy serce gaśnie. Bóg ma moc, aby na pustyni sprawić, że znowu będziesz mu uległy. Będzie ci się chciało myśleć i działać po Bożemu. Z Boga jest ta możność, a nie z nas.

Dla Izraelitów pustynia była szkołą posłuszeństwa. Czterdzieści lat nauki bycia posłusznym Bogu i Mojżeszowi. Do ziemi obiecanej wchodził posłuszny, nieszemrzący lud. Jeśli jesteś na pustyni, to tylko Bóg jest w stanie cię z niej wyprowadzić. Nie licz jednak, że Jego działanie w tobie, to będzie naprawa dotychczasowego życia. Nie można przecież lać nowego wina do starych bukłaków. On chce dla ciebie nowego życia. Życia Ducha. To Duch ożywia, czyli prowadzi do życia. Nowe życie to zdolność bycia posłusznym Duchowi Świętemu. Otrzymałeś ten dar przez przebity bok Zbawiciela i przez chrzest. Twoje nowe przymierze to nie spisane pouczenia jak żyć, ale Osoba, którą nosisz w sercu. Twój wewnętrzny Przyjaciel i Wychowawca.

On może wyprowadzić cię z pustyni do ziemi obiecanej, uzdolnić cię do zaślubin, jeśli dasz się Mu prowadzić. Ziemia obiecana – owoce Ducha – radość, miłość i pokój są bardzo blisko od pustyni, w której jesteś. Potrzebujesz jednak odwagi, aby iść za Przewodnikiem, którego otrzymałeś.