Parafia ojca Kolbego

14 sierpnia Kościół wspomina w liturgii św. Maksymiliana Marię Kolbego, kapłana i męczennika, który poniósł śmierć w czasie II wojny światowej. Zapewne znamy postać tego świętego, ale nie każdy wie, iż pierwsza parafia w Polsce pod jego wezwaniem powstała na terenie archidiecezji poznańskiej, w Luboniu-Lasku k. Poznania.

Początki parafii były bardzo trudne, gdyż władze PRL nie pozwalały na jej utworzenie. Dawna wieś Lasek należała do parafii pw. św. Floriana w Wirach, więc jej mieszkańcy mieli do kościoła spory kawałek drogi. Aby zapewnić im odpowiednią opiekę duszpasterską, należało podjąć starania o wydzielenie odrębnej parafii.

W 1972 r. powstał tu Ośrodek Duszpasterski, niezaakceptowany przez władze, z których nakazu zburzono nawet barak, mający służyć jako tymczasowe miejsce modlitwy dla tutejszych mieszkańców.

– W stojącym tu wtedy budynku odbywała się katechizacja, a Msze św. były odprawiane w prywatnych domach. Początkowo jego patronem był jeszcze Sługa Boży Maksymilian Maria Kolbe, zbliżała się bowiem jego beatyfikacja. Zresztą ks. prałat Antoni Warzbiński, ówczesny proboszcz w Wirach, starając się o utworzenie nowej parafii i zbudowanie dla niej kościoła, miał w pamięci podobne dzieło tworzenia świątyni w Niepokalanowie przez ojca Kolbego. Stąd ten kapłan i męczennik został również patronem naszego kościoła – mówi ks. Józef Majchrzak, który od siedmiu lat pełni w Luboniu-Lasku posługę proboszcza.

W 1975 r. została w końcu utworzona samodzielna parafia, w której probostwo objął ks. Marian Mikołajczak. Kaplica, stojąca do dziś przy ul. Sobieskiego w Luboniu-Lasku, była od tego czasu sukcesywnie rozbudowywana, stosownie do potrzeb i możliwości parafii.

– Ponieważ jest ona zdecydowanie zbyt mała dla naszej wspólnoty, w 1999 r. podjęliśmy decyzję o budowie obok niej nowego kościoła oraz domu parafialnego – dodaje obecny ks. proboszcz.