Złotowskie cmentarze

„Szlaki jednego dnia” to nasze propozycje krótkich, ale bardzo ciekawych wyjazdów wakacyjnych, które może podjąć w zasadzie każdy. Na nas wywarły duże wrażenie. Nie zawsze będą to punkty z diecezjalnej mapy.

W ubiegłym roku zamieściliśmy list Czytelniczki ze Złotowa, opisującej z jak ciekawą spuścizną historyczną spotka się każdy, kto odwiedzi tutejsze nekropolie. Pojechałem. Było warto.

*

W Złotowie wytyczono kilka miejsc wiecznego spoczynku – przy ulicy Staszica odnajdziemy cmentarze cywilne oraz kwaterę wojskową. Obeliski, pomniki, krzyże przypominają o burzliwych dziejach niegdyś przygranicznego miasta, dziejach pisanych w trzech językach: po polsku, niemiecku, rosyjsku… Próbuje się naprawić „wyrwy”, jakie w historycznej tożsamości uczyniono przed laty; „Miejsce to do roku 1947 stanowiło cmentarz ewangelicki, obecnie nieczynny. „USZANUJ” – apeluje tablica. W ilu miejscowościach naszego regionu nie znajdziemy nawet takiego śladu po zburzonych nekropoliach? W Złotowie wzniesiono jeszcze dwujęzyczny monument, zebrano ocalone nagrobki.

Wiele mówią mogiły cmentarza wojennego. W okolicznych walkach poległo aż 1117 polskich żołnierzy, 742 czerwonoarmistów. Ogromna ilość grobów niezidentyfikowanych. Krwawa ofiara, tragiczna tym bardziej, że w rezultacie miała przynieść kolejne zniewolenie. Jednak pamięć o niewinnie poległych trwa – na cmentarzu znajdziemy maleńkie krzyżyki, lichtarze, figurki; rodziny na własną rękę pragnęły uświęcić miejsca spoczynku swoich bliskich.

Jeżeli trasa wakacyjnego wyjazdu powiedzie nas do Złotowa, przystańmy na chwilę wśród starych mogił. To wzbogaca.