I tydzień zwykły, III tydzień Psałterza

Poniedziałek, 10 stycznia

Hbr 1,1-6; Mk 1,1-14

Szymon, Andrzej, Jakub i Jan zostawili sieci i poszli za Nim. Zostawili to, co było dla nich ważne, a może nawet najważniejsze, co nadawało sens ich życiu. Zostawili pracę, która była źródłem utrzymania ich bliskich i rodziny. Zostawili wszystko i poszli za Nim.

Stało się tak dlatego, że uwierzyli w Syna Bożego, przez którego Bóg "w ostatecznych czasach" przemówił do ludzi. Potrafili dostrzec w Jezusie z Nazaretu Syna Bożego, który jest odblaskiem chwały i odbiciem istoty Boga Ojca, który "podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi" i oczyszcza człowieka z jego grzechów.

Wtorek, 11 stycznia

Hbr 2,5-12; Mk 1,21-28

Jezus jest Zbawicielem ludzi. Jezus jest moim Zbawicielem.

Dzisiejsze czytania ukazują Jego boską moc: "uczył ich jak ten, co ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie", "duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne". Jemu Bóg Ojciec zlecił władzę nad swym dziełem, Jemu wszystko jest poddane. A mimo to wciąż pozostaje Bogiem, który troszczy się o człowieka, który chce być bliski każdemu człowiekowi: "czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?"

Środa, 12 stycznia

Hbr 2,14-18; Mk 1,29-39

"Gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych; i całe miasto było zebrane u drzwi".

I my dzisiaj szukamy Jezusa, przychodzimy do Niego z naszymi troskami i kłopotami. Chcemy powiedzieć Mu o naszych chorobach i słabościach, poprosić, aby uzdrowił naszych chorych. A On, miłosierny i wierny Arcykapłan, wyrusza z pustyni do "sąsiednich miejscowości", do naszych miast i wiosek, do naszych osiedli i domów, dla przebłagania Boga za nasze grzechy, tak jak wtedy.

Czwartek, 13 stycznia

Hbr 3,7-14; Mk 1,40-45

"Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie". Tak często słyszymy głos Pana, tak często słuchamy Jego słów: w niedzielnej liturgii, nierzadko w codziennej Mszy Świętej, w osobistej lekturze Pisma Świętego.

A jednak nie zawsze pozostajemy otwarci na ten głos. Często słowo Boże nie dociera do naszych zatwardziałych serc. Prośmy dzisiaj Pana, aby uzdrowił nasze serca z trądu zatwardziałości, aby uleczył nas swoją uzdrawiającą mocą. To On jest naszym Bogiem, a my ludem Jego pastwiska.

Piątek, 14 stycznia

Hbr 4,1-5. 11; Mk 2,1-12

"Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy". Wiele razy doświadczyliśmy uzdrawiającej mocy Boga. Wiele razy Pan Bóg odpuścił nam nasze grzechy. Wiele razy prosiliśmy i zostaliśmy wysłuchani. Wiele razy Bóg przyszedł nam z pomocą.

Czy pamiętamy o Bożych dziełach, które codziennie dokonują się w naszym życiu? Czy jesteśmy Panu Bogu za nie wdzięczni? Opowiadajmy przyszłym pokoleniom chwałę Pana i Jego potęgę, aby zawsze pamiętali, że mają pokładać nadzieję w Bogu i nie zapominać dzieł Bożych.

Sobota, 15 stycznia

Hbr 4,12-16; Mk 2,13-17

"Żywe jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny". Autor Listu do Hebrajczyków zapewnia nas o skuteczności i mocy Bożego słowa i zachęca: "trwajmy mocno w wyznawaniu wiary", bo przecież "prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości. Jego słuszne nakazy radują serce, jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy".

Czy Boże nakazy - także te, które dzisiaj słyszymy - radują nasze serca, czy olśniewają nasze oczy?