Św. Monika - 27 sierpnia

Matka św. Augustyna, biskupa Hippony i autora przejmujących "Wyznań", przyszła na świat w 322 r. w Tagasta, afrykańskiej prowincji Imperium Rzymskiego. Dwadzieścia dwa lata później urodziła tam syna, którego ojcem był poganin Patricius, obywatel rzymski i członek rady miejskiej. Monika powiła mu jeszcze, oprócz Augustyna, córkę - jej imię poszło w zapomnienie - oraz Nawigiusza, który później ożenił się i miał kilkoro dzieci. Patricius był, niestety, niedobrym mężem, a na dodatek również Augustyn zapowiadał się na człowieka swobodnych obyczajów. Nie dość, że podczas studiów w Kartaginie nawiązał pozamałżeński romans z pewną kobietą - urodziła mu syna Adeodata - to jeszcze pogubił się duchowo, wiążąc się z sektą manichejczyków.

Cierpliwością i dobrocią starała się ratować syna przed zatraceniem, a rodzinę przed rozpadem. I potrzeba było, doprawdy, żarliwych modłów oraz wielu łez, aby mąż i syn odmienili swe życie. Po wielu latach w 371 r. zdołała doprowadzić swego małżonka do przyjęcia chrztu, a kiedy zmarł, przez szesnaście lat wędrowała śladami Augustyna do Kartaginy, Rzymu i Mediolanu. Jej ufność, że Bóg wysłucha błagalnych modlitw matki, została nagrodzona: Augustyn pod wpływem kazań św. Ambrożego, które słyszał w Mediolanie, oddalił kochankę i oddał się medytacjom w Cassiciacum. To musiał być dla niej najszczęśliwszy dzień, kiedy w 387 r., razem z synkiem, przyjął chrzest. Niebawem wspólnie postanowili powrócić do Afryki. Zdążyli jeszcze odbyć długą, szczerą rozmowę, a kilka dni później w Ostii - złożona febrą - umierała na rękach Augustyna.

Do grobu tej wspaniałej matki od stuleci pielgrzymują kobiety z całego świata, szczerze zatroskane o los swoich małżonków i dzieci. Relikwie św. Moniki spoczywają od XV wieku w jednej z kaplic rzymskiej świątyni, której patronuje jej syn św. Augustyn.