Czy potrzebny jest uroczysty obrzęd nałożenia szkaplerza?

"Zakupiłem i poświęciłem szkaplerz, ale mam wątpliwości, czy nie popełniam grzechu, nosząc go, ponieważ nie dokonałem uroczystego poświecenia i nałożenia zgodnie z przypisanym rytuałem oraz nie poprosiłem o przyjęcie do Bractwa Szkaplerznego". Michał

Najpierw pragnę odpowiedzieć Panu na zasadniczą wątpliwość i zarazem uspokoić sumienie, że nie popełnia Pan grzechu, nosząc szkaplerz bez uprzedniego uroczystego poświęcenia i nałożenia według obrzędu zatwierdzonego przez Stolicę Apostolską. Ale jednocześnie zachęcam, aby Pan to uczynił w sposób wolny i odpowiedzialny, by móc w pełni korzystać ze wszystkich łask i darów nadprzyrodzonych, które zostały obiecane tym, którzy będą ze czcią i szacunkiem nosili szkaplerz. Trzeba jednak pamiętać, że bycie we wspólnocie daje przywileje, ale nakłada też obowiązki, które powinniśmy wykonać. Dlatego zanim poprosimy o przyjęcie do Bractwa Szkaplerznego, powinniśmy poznać obowiązki i oczekiwania wspólnoty zalecane noszącym szkaplerz.

W Kościele istnieją różne szkaplerze zatwierdzone przez Magisterium Kościoła, przeznaczone dla wiernych świeckich i duchownych, najczęściej związane z danym zakonem lub szczególnym nabożeństwem czy kultem. Najbardziej rozpowszechnione szkaplerze noszone obecnie przez wiernych świeckich to: Szkaplerz Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, zwany szkaplerzem brązowym (karmelici, karmelici bosi); Szkaplerz Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, zwany szkaplerzem niebieskim (teatyni, marianie) czy  Szkaplerz Niepokalanego Serca Maryi, zwany szkaplerzem zielonym albo szkaplerzem nawrócenia, ale jest też wiele innych.

Warto wiedzieć, że każdy człowiek może założyć szkaplerz lub medalik szkaplerzny i nie popełnia grzechu, więcej, może liczyć na opiekę Pana Boga, ochronę Aniołów Stróżów i wstawiennictwo świętych. Przynależność do danego Bractwa Szkaplerznego lub jego brak jest osobistym wyborem konkretnego człowieka. Ta sama osoba może być przyjęta do rozmaitych Bractw Szkaplerznych i może mieć udział w jego duchowych dobrach za życia i po śmierci, a więc: we Mszach św., Komuniach św., umartwieniach, odpustach, modlitwach, postach itp. Choćby z tych powodów warto rozważyć formalną przynależność poprzez uroczyste poświęcenie i nałożenia zgodnie z przypisanym rytuałem oraz poproszenie o przyjęcie do danego Bractwa Szkaplerznego.