Sanktuarium w Pieraniu pięknieje

Drewniany kościół pw. św. Mikołaja Biskupa w Pieraniu wzniesiono w latach 1732– 1736.

Ze względu na zły stan techniczny budowli, dzięki staraniom miejscowego proboszcza ks. Wojciecha Czechyry, w latach 2003–2007 podjęto w nim prace remontowo-konserwatorskie. W ich trakcie odkryto przepiękne, stare polichromie.

Dzieło Jana Petriego

Polichromie z XVIII w. odnaleziono na ścianach i sklepieniach trójnawowego kościoła – pod dwiema lub trzema warstwami nowszych malowideł. Oryginalne polichromie pochodzą z 1754 r. i wyszły spod pędzla Jana Petriego z Torunia – takim imieniem artysta podpisał się na ścianie prezbiterium, za ołtarzem.

Kiedy w 2009 r. rozpoczęto prace konserwatorskie przy polichromiach w prezbiterium, najpierw trzeba było wzmocnić ich podłoże, czyli deski. Niektóre były zniszczone przez korniki, inne przez wodę – odkształcone, powyginane, skręcone. Trzeba było je zdemontować, prostować, klimatyzować i po tym wszystkim na powrót zamontować. Naprawy wymagały również mocowania desek do sklepienia. Usunąć trzeba było to wszystko, co przez lata wzmacniać miało konstrukcję: wtórne naprawy, kity, fleki, paski tkanin, naklejane na łączenia desek czy gwoździe, służące do montażu instalacji elektrycznej. Ubytki w drewnie zostały uzupełnione, a sama warstwa malarska umocniona do podłoża. Wówczas dopiero, po dwóch latach pracy, oczom konserwatorów okazał się wielki, bo liczący ok. 300 mkw. obraz oryginalnej polichromii, sięgającej od podłogi aż po sklepienie. Centralna scena przedstawia Zaśnięcie Maryi: nad pustym sarkofagiem pochylają się apostołowie, a ponad nimi aniołowie unoszą ku niebu otuloną obłokami Maryję. W górze czeka na nią Bóg w Trójcy, trzymając przygotowaną koronę. Wszystkiemu asystuje Orkiestra Pierańska i muzykujący aniołowie. Poniżej na ścianach wymalowano dziesięć scen, przedstawiających cuda, dokonane za wstawiennictwem Matki Bożej Pierańskiej.

Odsłonić blask, nadać kolor

Odsłonięta polichromia miała wiele ubytków. W 2012 r. rozpoczęto prace nad ich uzupełnianiem. Mozolne retusze i rekonstrukcje wymagały wiele czasu i precyzji. Część z nich wykonywać trzeba było metodą graficznego punktowania, kropka po kropce naśladując oryginał. Trzeba było ciężkiej pracy doświadczonych konserwatorów, aby dziś pierańskie polichromie mogły cieszyć dawnym blaskiem.

W kościele w Pieraniu prezbiterium raduje już oczy wiernych. Ściany i sklepienia w nawach i kaplicach pokryte są przemalowaniami z XIX i XX w. Jakie tajemnice kryją się pod nimi? To wykażą kolejne prace konserwatorów.