Jasnogórskie dziewczyny

Instytut Prymasa Wyszyńskiego jest dziełem wyjątkowym we współczesnej historii polskiego Kościoła. Jego prekursorska działalność przez lata była owiana tajemnicą. To jeden z powodów, dla których postać Marii Okońskiej, założycielki Instytutu i przez ponad 50 lat jego przełożonej, większości Polaków jest dzisiaj nieznana.

Najwyższy czas to zmienić, bowiem Marii Okońskiej, która zmarła 6 maja w wieku 93 lat, Bóg w Kościele i ojczyźnie przeznaczył szczególną rolę. Całe swoje życie poświęciła ona wspieraniu wielkiej misji Prymasa Tysiąclecia, co więcej, była jedną z jego najbliższych współpracownic. Podjęta przez nią w 1942 r. inicjatywa pracy z dziewczętami zaowocowała powstaniem Instytutu Świeckiego Pomocnic Maryi Jasnogórskiej, Matki Kościoła, który od 2006 r. funkcjonuje pod zmienioną nazwą: Instytut Prymasa Wyszyńskiego. Jego idea była nowatorska nie tylko jeśli chodzi o animację ruchu świeckich zrzeszonych w instytucjach, ale jak również gdy idzie o mariologię. Od 1998 r. Instytut działa na prawach papieskich, skupiając obecnie ok. 100 kobiet. Mieszkają one w różnych stronach Polski, a jedna z nich, dr Helena Pyz, pracuje w Indiach wśród trędowatych. Wszystkie jednak, gdziekolwiek żyją, mają być „jasnogórskie”. Duchową siedzibą Instytutu jest bowiem Jasna Góra, z którą jego członkinie pozostają w wewnętrznej łączności poprzez modlitwę i oddawanie swojego życia pod duchowe zwierzchnictwo Maryi.

Pełne teksty artykułów „Przewodnika Katolickiego” w Internecie ukazują się po 10 dniach od daty wydania drukiem.