Kochać Boga i Ojczyznę

Zalicza się do nich kościelne uroczystości ku czci św. Wojciecha (23 kwietnia), Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski (3 maja) i św. Stanisława (8 maja), jako trzy wielkie narodowe odpusty mające długą historię oraz szczególną wartość religijną i narodową. Na czas przeżywania wspomnianych uroczystości nakłada się narodowe święto rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja ustanowione w 1971 r. Była to pierwsza w Europie i druga na świecie (po amerykańskiej z 1789 r.) uchwała zasadnicza. Czeka nas także symboliczny Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. To stosunkowo młode, ale wymowne w treści święto, mające na celu wzbudzić w nas szacunek do symbolu Polski, zostało wprowadzone na mocy ustawy z 20 marca 2004 r. i jest obchodzone 2 maja, między Świętem Pracy (1 maja) a Świętem Konstytucji 3 maja (3 maja).

 

Mając na uwadze wspomniane uroczystości, rocznice i święta, które będziemy niedługo przeżywać, powinniśmy – jako Polacy – nie tylko cieszyć się z wolnych od pracy dni i zagospodarowania ich na tradycyjnego grilla, ale dostrzec w tym czasie i w tych narodowo-religijnych przeżyciach coś znacznie ważniejszego, wznioślejszego, coś, co świadczy o naszej narodowej i chrześcijańskiej tożsamości, godności Polaka, pięknie rodzimych tradycji oraz szacunku do ziemi ojczystej. Wymownym znakiem tego szacunku był pocałunek składany na polskiej ziemi przez bł. Jana Pawła II na rozpoczęcie pielgrzymowania po umiłowanej Ojczyźnie. Papież o tym wydarzeniu i niespotykanym wręcz geście tak mówił w 1983 r.: „Jest to jakby pocałunek złożony na rękach matki – albowiem Ojczyzna jest naszą matką ziemską”.