– Wielki Czwartek to dzień Eucharystii i sakramentalnej posługi kapłaństwa. Tych dwóch rzeczywistości nie wolno rozdzielać – powiedział do księży i wiernych w bydgoskiej katedrze bp Jan Tyrawa. Ordynariusz przewodniczył Mszy św. Krzyżma Świętego.
Pasterz diecezji podkreślił, że kapłani gromadzą się w katedrze, by przypomnieć sobie, uświadomić, jakie jest przesłanie, które głoszą i dlaczego głoszą. – Nie dlatego, że świat jest zły. Jest jednak chory i całym swoim jestestwem woła o pomoc, której sam sobie nie potrafi udzielić. Dlatego Bóg wybrał się w drogę ku temu światu, aby go ratować, objawiając potęgę swojego miłosierdzia i miłości. Kapłaństwo jest przedłużeniem tego wyboru Boga – dodał.
Biskup stwierdził, że spotkanie w tym szczególnym dniu, jakim jest Wielki Czwartek, ma być doświadczeniem wielkich misteriów tajemnicy miłości. – By uświadomić sobie również wielkość i godność kapłańskiego powołania. Zweryfikować, ile jest w nas jeszcze tej pierwszej miłości, która towarzyszyła każdemu z nas w dniu przyjmowania święceń kapłańskich. Trzeba nam to wciąż odnawiać i z taką właśnie misją iść przez swoje życie – powiedział.
Ordynariusz swoje rozważania w trakcie homilii rozpoczął od cytatu: „Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić Dobrą Nowinę ubogim, by opatrywać razy serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; aby obwieszczać rok łaski u Pana…”. – Ten motyw w liturgii słowa powtarza się dwukrotnie. Najpierw w oryginale u proroka Izajasza, a później w cytacie umieszczonym przez Chrystusa w Jego przemówieniu w synagodze w Nazarecie – mówił.
Według bp. Jana Tyrawy, podwójne podkreślenie tego motywu w Wielki Czwartek nie jest przypadkowe. – Każdy z nas, który został namaszczony, powinien wiedzieć, że ten motyw dotyczy również jego. Kiedy spotykamy się, chcemy odpowiedzieć na pytanie, czy moje życie jest „rokiem łaski od Pana”? Czy jest we mnie ten duch, aby moje posłannictwo było skuteczne? Tutaj dotykamy najgłębszych przymiotów kapłańskiego powołania i posłania – powiedział.
Pasterz, mając na uwadze wspomniane przymioty, wymienił najważniejszy z nich – wierność. – Komu i czemu jesteśmy wierni? – pytał. – Właśnie ta wierność jest z naszej strony źródłem mocy powołania. Ta moc ostatecznie nie pochodzi od nas. Jednak od nas zależy. Wierność oznacza również, że jesteśmy świadomi tego, iż nie należymy do tego świata. Całe przesłanie, z którym zostaliśmy posłani, aby ratować ten świat, nie jest przecież stąd – dodał.
Bp Jan Tyrawa zachęcił kapłanów, aby to wszystko odczytywali w świetle wiary. W świetle tej rzeczywistości, „która przerasta ludzką pojemność”. – Mamy budować pewną logikę powołania, aby świadomie wybierać to, co prowadzi nas do jego realizacji. Naszej misji, czyli wypełnienia woli Tego, który na ten świat nas posłał. Jeśli okaże się, że Go zdradziliśmy, nie potrafiliśmy dochować wierności, zabrnęliśmy w ślepą uliczkę, powiedzmy sobie: zgrzeszyłem, wstanę i pójdę z powrotem do Domu Ojca – podkreślił.
Ordynariusz nawiązał również do scen z Ostatniej Wieczerzy i symboliki stołu. Zaapelował o budowanie jedności i wspólnoty oraz o odnowienie braterstwa.
W czasie uroczystej liturgii biskup dokonał konsekracji krzyżma świętego, a także poświęcenia olejów chorych i katechumenów. Księża odnowili swoje przyrzeczenia kapłańskie.
