Bałwochwalstwo

Jezus w czasie kuszenia powiedział: „tylko Bogu będziesz oddawać cześć i tylko jemu będziesz służyć” (Mt 4, 10). Jednak czwarte przykazanie mówi: „Czcij ojca swego i matkę swoją”. A co z kultem maryjnym czy klękaniem przed papieżem? Czy to nie bałwochwalstwo?

Marian

Już Prawo Mojżeszowe stanowiło, że kult należny jest jedynie samemu Bogu: „Będziesz się bał Pana, Boga swego, będziesz Mu służył i na Jego imię będziesz przysięgał. Nie będziecie oddawali czci bogom obcym, spomiędzy bogów okolicznych narodów, bo Pan, Bóg twój, który jest u ciebie, jest Bogiem zazdrosnym” (Pwt 6, 13–15). Politeistyczny kult bożków pogańskich czy sił przyrody był piętnowany i karany. Izrael odróżniał się tym od innych narodów, że miał czcić jedynie jednego, jedynego Boga i tylko Jemu służyć. Jezus nawiązał do tego podczas kuszenia, gdy szatan namawiał Go, by oddał mu cześć.

Grzech bałwochwalstwa wymieniany był także w katalogach grzechów pierwszych uczniów Chrystusa (por. Ga 5, 19–21). Polega ono na faktycznym odrzuceniu jedynego Boga, zastąpieniu Go rzeczą lub osobą. Katechizm poucza, że bałwochwalstwo „pozostaje stałą pokusą wiary” i przejawia się w „ubóstwianiu tego, co nie jest Bogiem. Ma ono miejsce wtedy, gdy człowiek czci i wielbi stworzenie zamiast Boga, bez względu na to, czy chodzi o innych bogów czy o demony (na przykład 2289 satanizm), o władzę, przyjemność, rasę, przodków, państwo, pieniądz” (KKK 2113). Dziś więc bałwochwalstwo grozi uczniom Chrystusa w równej (lub w większej) mierze, co wieki temu, gdy ewangelizacja zwracała się przeciw kultom pogańskim.

Czym innym jest jednak cześć należna jedynie Bogu, a czym innym szacunek, jakim winniśmy otaczać rodziców, kapłanów, nauczycieli, przedstawicieli władzy czy ogólnie ludzi starszych (choć każdą z tych grup w innym stopniu). Szacunek dla papieża, jako nauczyciela i świadka wiary, wydaje się czymś oczywistym, wynikającym nie tylko z wiary, ale i z kultury. Kult Matki Bożej zaś towarzyszy uczniom od początku, gdy w czasach apostolskich była Ona z uczniami. Już starożytność chrześcijańska oddawała Jej cześć, układając modlitwy skierowane do Maryi, widząc w tym przejaw ortodoksji.

Katechizm poleca, by broniąc się przed współczesnym bałwochwalstwem trwać na adoracji, bo ona „wyzwala człowieka z zamknięcia się w sobie, z niewoli grzechu i bałwochwalstwa świata; integruje życie ludzkie, czyni człowieka prostym i chroni przed rozbiciem” (KKK 2097; 2114).