Pozytywista

Od 21 lutego Szpital Uzdrowiskowy nr 1 w Ciechocinku nosi imię Mariana Raczyńskiego, w latach 1894–1928 dyrektora tutejszego Zakładu Zdrojowego. Dzięki niemu Ciechocinek zyskał przed laty sławę jako najnowocześniejsze uzdrowisko w środkowej Polsce.

Marian Raczyński urodził się w 1864 r. w Ciechocinku. Jego rodzicami byli Balbina z Tyrakowskich i Bolesław Raczyński, nota bene pierwszy dyrektor  uzdrowiska Ciechocinek w latach 1881–1893. Marian, absolwent petersburskiego Instytutu Leśnego, po przejściu ojca na emeryturę rozwijał jego dzieło. Jest też autorem wydanych w 1935 r. w Warszawie Materiałów do histoii Ciechocinka od zapoczątkowania budowy warzelników soli do wybuchu wielkiej wojny. Zmarł w 1942 r. w Warszawie, pochowany jest w rodzinnym grobie na Powązkach. Należy do grona honorowych obywateli Ciechocinka. Jego dokonania upamiętniać będzie również umieszczona przed szpitalem tablica, odsłonięta 21 lutego. Poświęcił ją biskup włocławski Wiesław A. Mering, któremu towarzyszyli duszpasterze parafii św. św. Apostołów Piotra i Pawła w Ciechocinku: proboszcz ks. prałat Grzegorz Karolak i księża wikariusze. Świadkami obrzędu byli też: wicewojewoda kujawsko-pomorski Zbigniew Ostrowski, posłowie na Sejm RP, władze Ciechocinka z wiceburmistrzem Marianem Ogrodowskim, radni oraz członkowie zarządu Przedsiębiorstwa Uzdrowiskowego Ciechocinek SA (przedsiębiorstwo to jest właścicielem szpitala).

Dalsza część uroczystości odbyła się w gmachu szpitala, w pięknej odrestaurowanej sali.  Stefan Smulski, prezes zarządu PUC, zapoznał zebranych z danymi statystycznymi dotyczącymi szpitala, prac remontowych wykonanych i prowadzonych również w innych obiektach uzdrowiska. Adam Szejnfeld, w latach 2007–2009 wiceminister gospodarki, wspomniał, że będąc tu przed sześciu laty, zastał przygnębiający widok „chylącej się ku upadkowi ruiny”. Teraz z uznaniem nazwał obiekt perłą wśród szpitali. Prelekcję o patronie szpitala, wzbogaconą o prezentację komputerową, wygłosił Wiktor Hibner z Towarzystwa Przyjaciół Ciechocinka.

Lista dokonań dyrektora Raczyńskiego zasługuje na odrębne opracowanie. Wspomnę, że istotny postęp w rozwoju Ciechocinka (prawa miejskie od 1916 r.) dokonał się w drugim dziesięcioleciu okresu międzywojennego. Przybyło inwestycji, urządzeń balneologicznych (stary sprzęt wymieniono na najnowocześniejszy), powstał park zdrowia z basenem termosolankowym. Wszystko to zachęcało kuracjuszy. W Ciechocinku wybudowano  wodociąg, który będzie oddany do użytku publicznego 1 maja rb. – informowała 11 kwietnia 1925 r. „Gazeta Bydgoska”. Kanalizacja zostanie przeprowadzona w ciągu dwóch lat najbliższych. W planach jest budowa wielkiego domu zdrojowego oraz cały szereg wierceń. Według obliczeń geologicznych będzie można dotrzeć do gorących źródeł. 7 września 1926 r. ta sama gazeta informowała o gruntownym odnowieniu łazienek i zakładu, a powołując się na słowa dyrektora Departamentu Zdrowia MSW dr. Czesława Wroczyńskiego – o planowanej w 1926 r. budowie pawilonu zabiegów błotnych i zakończeniu wierceń do źródeł gorącej solanki. Dalsze plany rozbudowy rozłożono na osiem lat.

Niebezpodstawnie z nazwiskiem Mariana Raczyńskiego wiązane jest zapoczątkowanie planowego rozwoju działalności uzdrowiskowej Ciechocinka, rozbudowa kurortu, nadanie mu kształtu i zagospodarowanie. Obranie go na patrona Szpitala Uzdrowiskowego nr 1 jest wyborem trafnym, zgodnym z prawdą historyczną i miejscową tradycją.