Biskup dał przykład

Choroba to próba

Kilkudziesięciu pacjentów oraz lekarze i pielęgniarki Krakowskiego Centrum Rehabilitacji spotkało się z bp. Janem Szkodoniem, który wizytował szpital położony na Woli Justowskiej w Krakowie. Biskup odwiedził również chorych przebywających na oddziale Chirurgii Urazowej i Ortopedii, gdzie przebywają osoby poddawane ratującym przed inwalidztwem zabiegom endoprotezoplastyki (wstawianie sztucznych stawów). – W imieniu krakowskiego Kościoła chcę podziękować lekarzom i pracownikom centrum rehabilitacji za opiekę nad pacjentami. Swoją pracę zaczynałem jako kapelan i wiem, że choroba, cierpienie jest ogromną próbą, skłania do modlitwy i porządkowania wielu spraw, których wcześniej nie dostrzegaliśmy – wyznał bp J. Szkodoń podczas spotkania. Jezus też pochylał się nad chorymi. Chorzy pragną powrotu do pełni sił i modlą się o zdrowie. A kiedy są świadomi tego, że ich zdrowie nie ulegnie poprawie – naucza biskup – modlą się o siły ducha, o nadzieję, by mogli znosić przykucie do łóżka, do wózka inwalidzkiego.

Ok. 1000 zabiegów

Krakowskie Centrum Rehabilitacji jest jednym z najlepszych polskich szpitali ortopedycznych. Prowadzi działalność od 1991 r. na terenie zabytkowego kompleksu dawnych koszar austriackich na krakowskiej Woli Justowskiej. Każdego roku specjaliści Krakowskiego Centrum Rehabilitacji wykonują m.in. około 1000 skomplikowanych zabiegów endoprotezoplastyki, które ratują przed trwałym inwalidztwem pacjentów z całej Polski. – Mamy nadzieję, że wkrótce więcej osób, które oczekują na zabiegi wstawienia sztucznych stawów, czasami walcząc z bólem i niepełnosprawnością, będzie mogło znaleźć u nas pomoc. Mamy znakomity zespół lekarzy, rehabilitantów, ale koniecznością jest budowa nowoczesnego bloku operacyjnego, którą zamierzamy zrealizować w ciągu najbliższych kilku lat – powiedziała Teresa Zalewińska-Cieślik, dyrektor KCR.

Szacunek i cześć

„Byłem chory, a odwiedziliście Mnie”. Słowa znamy wszyscy. Doceniajmy na co dzień tych, którzy je wprowadzają w życie. Okazujmy szacunek każdemu lekarzowi, każdej pielęgniarce, każdej nawet najskromniejszej osobie z personelu medycznemu. Są tego godni. Ich rangę w społeczeństwie nie mierzy się wysokością uposażenia, choć i to nie jest bez znaczenia. Ich szlachetność wynika ze służby, jakiej się podjęli. Niech ich święci koledzy i koleżanki, pracujący niegdyś w służbie zdrowia, np. Joanna Beretta Molla, będą dla nich wsparciem i wzorem.