Człowiek widziany oczami Boga

W połowie Wielkiego Postu pojawia się jeden z najpiękniejszych fragmentów Pisma Świętego: Przypowieść o synu marnotrawnym. Zawarta jest w nim nie tylko historia o nieroztropności młodszego syna i bezduszności starszego. W tej przypowieści możemy odkryć też wezwanie dla nas samych. Słowa Jezusa prowokują do zajęcia konkretnego stanowiska, do opowiedzenia się po którejś ze stron, a dalej do odpowiedzi na pytanie: kim jestem? Zdarza nam się być jak ten młodszy brat. Chcemy przede wszystkim cieszyć się życiem, osiągnąć jeszcze więcej i wówczas przestają nas obchodzić granice i normy. Bywamy także podobni do starszego; zaplątani w bezduszność zasad i gubiący podstawową dla uczniów Chrystusa miarę miłości.

Młodszemu synowi nie powiodły się plany swobodnego życia w wielkim świecie. Moment jego obudzenia jest dla niego bolesnym doświadczeniem opuszczenia i samotności, ale jednocześnie czasem nawrócenia. Ból przegranej wywołuje wspomnienie domu i miłości ojca.

W przypowieści Jezusa ojciec z bolesnym szacunkiem do syna pozwolił mu na wolny wybór, czyniąc jednocześnie wszystko, by w sercu syna pozostała pamięć jego ojcowskiej miłości. Widzimy, jak ważny stał się dar tej miłości zapamiętany przez syna w chwili rozstania. Właśnie pamięć tego uczucia jest dla syna największą wartością, ponieważ wskrzesza w nim nadzieję, i daje odwagę podjęcia decyzji powrotu.

Starszy syn czuje się niedoceniony przez ojca. W świętowaniu ojca doszukuje się zdrady wobec swojego oddania, a narastająca w sercu gorycz nie pozwala mu dostrzec radości z odnalezienia się zagubionego brata. Łagodność ojca widoczna jest też w reakcji na bezduszne zachowanie starszego syna. Ojciec przypomina mu jednak podstawową prawdę, że ten, kto trwa przy Bogu, uczestniczy we wszystkim, co do Boga należy.

Ta przypowieść to wielkie objawienie tajemnicy ojcowskiego serca, to piękny portret Boga Ojca, który przygarnia i ratuje od zguby. Jest to również przypowieść o człowieku widzianym oczami Boga i o jego zdolności odradzania się w klimacie miłości.