Statystyki i nie tylko

Choć miniony weekend rozpoczynał wakacje, w Kościele był wyjątkowo bogaty w wydarzenia. Zakończył się Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny w Kanadzie, podczas wizyty kardynała Bertonego na Białorusi uzyskano zapewnienie o gotowości zawarcia przez władze tego kraju porozumienia z Kościołem, a sam prezydent wyraził pragnienie, by Benedykt XVI odwiedził Białoruś. W Poznaniu odbyło się sympozjum z okazji 1040. rocznicy przybycia do Polski biskupa Jordana, który w 968 roku zapoczątkował na ziemiach polskich tworzenie hierarchii kościelnej. Natomiast diecezja bydgoska, jako kolejna już diecezja w Polsce, otrzymała podsumowanie badań statystycznych dotyczących religijności wiernych, a przeprowadzonych przez Instytut Statystki Kościoła Katolickiego.

Jako redaktor naczelny „Przewodnika Katolickiego” miałem możliwość uczestniczyć w tym ostatnim wydarzeniu, które było głównym punktem spotkania kapłanów diecezji bydgoskiej w sobotę 21 czerwca. Jest oczywiste, że wszelkie tego rodzaju badania budzą zawsze zainteresowanie. Poniekąd odpowiadamy sobie w ten sposób na pytania dotyczące świata i Kościoła, który w tym świecie żyje i działa. Zarazem jednak widać w nich, jak ubogie potrafią być liczby i jak niewiele za ich pomocą da się zmierzyć… Bogactwo ducha człowieka jest tak wielkie, że właściwie w obliczu każdej liczby i każdego słupka na wykresie pojawia się prawie zawsze jakieś „ale”. A to związane z faktem, że opieramy się wyłącznie na deklaracjach respondentów, czyli na ich prawdomówności, a czasem lepszym lub gorszym zrozumieniu postawionego pytania; a to z ogromnym subiektywizmem w ocenie własnej religijności i stanu ducha; a to wreszcie z w ogóle często trudnym do uchwycenia światem wiary, który jest niezwykle bogaty, ale zarazem skomplikowany, gdy idzie o jakiekolwiek próby jego opisania.

W bieżącym wydaniu „Przewodnika” również podejmujemy pewną refleksję nad jednym z aspektów życia Kościoła. Chodzi o katechezę. W związku z końcem roku szkolnego poprosiliśmy o podzielenie się myślami nt. katechezy dwóch maturzystów, którzy zamknęli właśnie 12-letni czas szkolnej katechizacji. Oczywiście jest to wyraz bardzo subiektywnych przeżyć, ale zarazem owoc ich wspólnych podsumowań. Bo choć od lat się przyjaźnią, to jednak cały czas chodzili do różnych szkół podstawowych, gimnazjów i liceów, a tym samym spotkali bardzo różnych katechetów i uczestniczyli w skrajnie różnych lekcjach religii. Mamy nadzieję, że będzie to zachęta do szerszej dyskusji nt. katechezy na naszych łamach.

Moja rozmowa z kapłanami w Bydgoszczy pokazała, jak bardzo potrzebna jest na łamach naszego pisma ciągła refleksja nt. życia w Kościele, problemów, które go dotyczą, głośne wypowiedzenie pytań, które budzą rzeczową dyskusję: wskazują na istniejące problemy i zachęcają do szukania właściwych dróg ich rozwiązania. Wszystko ku wspólnemu budowaniu dobra.