Przyjdź, Chrystus cię szuka

„Jeśli nie wiesz po co żyjesz, chcesz przemyśleć całe swoje życie, czujesz się bezsilny wobec faktów zagrożenia rodziny, młodzieży i dzieci, jeśli marzysz o dobrych rekolekcjach, przyjdź”– czytamy w zaproszeniu na katechezy Drogi Neokatechumenalnej, wystosowanym przez ks. prał. Janusza Ogrodowczyka, proboszcza par. Matki Bożej Częstochowskiej w Kole.

Sobór Watykański II dokonał rewolucji w Kościele poprzez odnowę liturgiczną i teologiczną, wprowadzając żywą liturgię, katechumenat pochrzcielny i różne wspólnoty. Obraz parafii został radykalnie zmieniony: miała to być wspólnota wspólnot. Duch Święty natchnął ludzi do inicjatywy i zmiany obrazu parafii, w których człowiek nie byłby anonimowy, ale odnajdywał się w jakiejś grupie formacyjnej. Obecnie w Kościele działa wiele wspólnot i ruchów, które tworzą żywy Kościół.

Jedną z takich wspólnot jest Droga Neokatechumenalna. W 1964 r. Kiko Argüello, hiszpański malarz, po kryzysie egzystencjalnym rozpoczął życie wśród biednych z madryckich slumsów. W cierpiących ludziach zobaczył Chrystusa Ukrzyżowanego. Tam też poznał Carmen Hernandez (doktor chemii i teolog), która szukała swojego powołania i pragnęła pomagać ubogim. Carmen, dzięki liturgiście Pedro Farnesowi, była w kontakcie z sercem odnowy liturgicznej Soboru Watykańskiego II, gdzie w centrum znalazło się Misterium Paschalne. Żyjąc wśród madryckich biedaków, Kiko i Carmen rozważali z nimi Pismo Święte i w małej społeczności odkryli jedność. Dzięki Słowu Bożemu, liturgii i wspólnocie zmienili swoje dotychczasowe życie. Arcybiskup Madrytu C. Morcillo przeniósł to doświadczenie ewangelizowania do parafii Madrytu, a później do diecezji hiszpańskich. W 1968 r., na zaproszenie kard. Dell’Acqua, rozpoczęto ewangelizację w Rzymie. W 1973 r. Kiko namalował ikonę Najświętszej Dziewicy Maryi. Na obrazie tym Maryja mówi: „Trzeba tworzyć wspólnoty chrześcijańskie, takie jak Święta Rodzina z Nazaretu, które żyłyby w pokorze, prostocie i uwielbieniu, i w których drugi jest Chrystusem”.

Droga Neokatechumenalna nie jest jakąś szczególną duchowością, ale drogą wzrastania – wtajemniczenia w wiarę, jest „itinerarium formacji katolickiej, ważnej dla społeczeństwa i czasów dzisiejszych” (Jan Paweł II, list „Ogniqualvolta”). Inicjatorzy Drogi wyrażali radość z tego, że jest ona niejako formą realizacji Soboru Watykańskiego II, a papież Paweł VI stwierdził: „oto pierwsze owoce soboru”. W roku 1975 polski jezuita o. Alfred Cholewiński wraz z katechistami włoskimi głosi za zgodą swoich przełożonych pierwsze w Polsce katechezy w Lublinie. Powstaje grupa licząca 200 osób. Dwa lata później katechezy głoszone są w Łodzi, Krakowie i Warszawie. Pomimo skromnych początków wyłania się grono katechistów polskich, którzy rozpoczęli katechizację w całej Polsce i poza jej granicami. Dziś Droga Neokatechumenalna obecna jest na pięciu kontynentach. W diecezji włocławskiej neokatechumenat obecny jest od 1985 r. w Koninie; później wspólnoty powstały także we Włocławku, Sieradzu, Zduńskiej Woli i Lipnie.

Katechezy w par. Matki Bożej Częstochowskiej w Kole odbywają się w poniedziałki i czwartki o godz. 18.30, do 18 marca.