o doksologii końcowej (zwanej niekiedy ofiarowaniem), zamykającej modlitwę eucharystyczną. Kapłan unosi ręce, w których trzyma patenę z Ciałem Chrystusa i kielich z Jego Krwią wyżej niż podczas ukazania Najświętszych postaci. Przy tym...
DOKSOLOGIA (gr. doxa – chwała, logos – słowo) – oddanie chwały Bogu – uwielbienie Boga za Jego dzieła. W liturgii mówi się
o doksologii końcowej (zwanej niekiedy ofiarowaniem), zamykającej modlitwę eucharystyczną. Kapłan unosi ręce, w których trzyma patenę z Ciałem Chrystusa i kielich z Jego Krwią wyżej niż podczas ukazania Najświętszych postaci. Przy tym wypowiada lub śpiewa słowa: „Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie, Tobie, Boże, Ojcze wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała przez wszystkie wieki wieków”. Zgromadzeni na Eucharystii potwierdzają ten gest przez wspólne Amen (najważniejsze Amen w całej liturgii), czasami śpiewane w trójgłosie. Gest ofiarowania ma swoje korzenie w ofiarach Starego Testamentu (tzw. gest kołysania przed Panem), których wielość i rozmaitość została zastąpiona i wypełniona przez jedną ofiarę Jezusa Chrystusa. W liturgii rzymskokatolickiej doksologia wyraża wdzięczność wobec Boga za to, że dał nam swojego Syna, który umarł i zmartwychwstał. Doksologia mała to „Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu” (na końcu każdego Psalmu w liturgii godzin), a doksologia duża to „Chwała na wysokości Bogu” (hymn śpiewany podczas niedziel i uroczystości).
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 37/2007
