Kapłan do końca

Ksiądz Stanisław Dotka urodził się 8 sierpnia 1912 r. w Górce Duchownej w bardzo religijnej rodzinie. W tutejszym kościele pw. Matki Bożej Pocieszenia i św. Michała Archanioła przyjął sakrament chrztu, I Komunii św. i bierzmowania. W młodości odznaczał się pobożnością, dbał o swój rozwój duchowy i bardzo często modlił się przed cudownym obrazem Góreckiej Pani.

Był osobą pokorną, wyrozumiałą i cierpliwą, ale zarazem pogodnego ducha. Szczególnie dobry kontakt miał z osobami chorymi i cierpiącymi. Ważne wydarzenia z jego życia można zamknąć w słowach: nauka, Kościół, modlitwa.

Po ukończeniu gimnazjum w Lesznie wstąpił, w 1933 r., do nowicjatu Misjonarzy Świętej Rodziny. Święcenia kapłańskie przyjął w tymże zgromadzeniu 2 lipca 1939 r. Jako młody kapłan przez kilka wakacyjnych tygodni pomagał w duszpasterstwie w swojej rodzinnej parafii, gdzie zastała go wojna. Przez kolejne miesiące zastępował proboszcza w Radomicku, oczekując na wyjazd na misje. Na początku 1940 r. został aresztowany przez gestapo i uwięziony w Forcie VII w Poznaniu. Uprzedzony o zamiarze jego aresztowania nie chciał się ukrywać ani uciekać ze swojej placówki; śmiało szedł tam, gdzie było jego przeznaczenie.

Z Poznania został przewieziony do Dachau jako więzień nr 22129 i dalej do pracy w kamieniołomach w obozie Mauthausen-Gusen. Zmarł z wycieńczenia, przewieziony wcześniej z powrotem do Dachau 13 stycznia 1941 r. Prochy ks. Stanisława Dotki spoczywają w Górce Duchownej, o czym świadczy tablica umieszczona przy tamtejszym kościele.

Na podstawie świadectwa

p. Walerii Tomiak, zd. Dotka, siostry ks. Stanisława Dotki,

opracował Błażej Tobolski