Siostra od (nad)zwyczajnej miłości

18 sierpnia minęła piąta rocznica beatyfikacji bł. s. Sancji Szymkowiak ze Zgromadzenia Córek Matki Bożej Bolesnej (sióstr serafitek).

Tego dnia w kościele pw. św. Rocha w Poznaniu, archidiecezjalnym sanktuarium błogosławionej, odbyły się uroczystości odpustowe.

Miłość sensem życia

Sumie odpustowej, po której zgromadzeni przeszli w procesji wokół kościoła, niosąc trumienkę z relikwiami błogosławionej, przewodniczył abp Stanisław Gądecki. W kazaniu zwrócił uwagę na odczuwaną przez człowieka konieczność poszukiwania sensu życia. Wskazał jednocześnie na postać bł. Sancji, która ten sens odnalazła i dorastała do niego nie bez pomocy wspólnoty kościelnej. Odkrywszy go w miłości miłosiernej dawała o nim świadectwo swoim życiem. Do tego, aby być świadkami Bożej miłości w swoim środowisku, podobnie jak ona, jesteśmy i my dziś wezwani, podkreślał metropolita.

Miłość = bohaterstwo

Przed Mszą św. siostry serafitki przybliżyły postać swojej błogosławionej współsiostry. Przypomniały też przesłanie, jakie pozostawiła nam bł. Sancja. Swoim życiem dowiodła bowiem, że jest możliwe, aby wszędzie i zawsze w codziennym życiu realizować miłość: „Miłość musi się okazać przede wszystkim w czynie, a nie tylko w słowie”. Zdawała sobie sprawę, że nie jest to proste wyzwanie, dlatego mówiła, że „miłować, to żyć po bohatersku”. Nie widziała jednak dla siebie innej drogi niż droga miłości, do której powołał ją Bóg.

Przywołane zostały też słowa Jana Pawła II, wypowiedziane przez niego w 2002 r. podczas Mszy św. beatyfikacyjnej: „Przyjmijcie za swój jej duchowy testament, który zawarła w jednym prostym zdaniu: «Jak się oddać Bogu, to oddać się na przepadłe»”.